गुरुवार, ३ जानेवारी, २०१३

आत्मप्रभा







तव कृपेचा झरा आत                
हळू हळू आहे वाहत   
अन पावुले नकळत                   
तुजकडे आहे चालत    ll१ ll             
संपले आता रागावणे                
संपले उगा खंतावणे                  
तुच काढिले गळ्यातून                
मुढ अहंतेचे लोढणे   ll२ ll           
पाहतो होऊन चकित                
मीच होते काय हे केले  ?              
लोढणे मानुनिया प्रिय                
कैसे चैतन्य नाकारीले ? ll३ll                
अवघी काजळी भ्रमाची
पूर्णपणे आता मिटली   
जाणीवेत आणि कोवळी
आत्मप्रभा आहे दाटली ll४ll

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

दरवळ

दरवळ  ******* शब्द काही दिलेस मला  तू  रांगोळीत रंग भरतांना  अन् स्वप्न नव्या जगण्याचे तम प्रकाशी विरघळतांना ॥ थरथरले मृदू ओठ तु...