सोमवार, २८ जानेवारी, २०१३

कवी ज्ञानोबाची बाळे







नटुनिया विभ्रमांनी
कविता ही पानोपानी
नाद लय रंगातुनी  
पिंगा घाली माझ्या मनी ll ll 
संगे हसुनी खेळूनी
कधी रडूनी झुरुनी
भान अवघे सुटुनी
आलो आनंद भुवनी ll ll 
शब्द नवीन जुन्यांचे
कधी तुमचे नि माझे
शब्द गूढ अनवट
सोपे सरळ सोट ll ll
हात घालूनिया हाती
जेव्हा नवे रूप घेती
अर्थ धुमारे फुटती
नव्या पाहता दृष्टी ll ll
अहो शब्दाचिया बळे
कवी ज्ञानोबाची बाळे
धन्य तया स्फूर्तीलागे
वर चिरंजीव मागे  ll ll


विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...