बुधवार, २ जानेवारी, २०१३

लिहण्या सारखे काही नाही





लिहण्या सारखे काही नाही
तरीही लिहितो आहे
गाण्या सारखे काही नाही
तरीही गातो आहे
तरु वेली पाने फुले
उगाच पाहतो आहे
पर्वत आकाश तारे
सारे मीच होत आहे
झरा वारा प्रकाश
यात मीच वाहत आहे
कुणा काही देणे नाही
पुन्हा काही घेणे नाही
देणे घेणे तरीही
नि:संकोच होत आहे

विक्रांत तिकोणे http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

फ्रेम आणि चित्र

फ्रेम आणि चित्र  ************ जेव्हा जेव्हा कानी सखी शब्द येतो  तेव्हा तेव्हा समोर तुझा चेहरा येतो  बाकी छान पैकी चालू आहे जिंदग...