गुरुवार, ६ ऑगस्ट, २०२६

झुळूक

झुळूक
******
या प्रार्थना प्रदक्षिणा 
साऱ्याच व्यर्थ आहे
कृष्णाविन कुरुक्षेत्री 
भटकतो पार्थ आहे 

ये आडवी सदैव इथे 
माणसाची जात आहे
नात्यात गुंतलो वृथा 
तरी जगणे वाहत आहे

वेचलेले हरेक फुल  
जपले या मनात आहे 
क्षण सुखाची माळ परि 
आता ओघळत आहे

ना वांछीले सौख्य कधी 
जाणून माझ्यात आहे 
जे होते आणि आहे ते 
जाणले की सरत आहे

नव्हतेच ओझे कश्याचे 
असणे तरंगत आहे
परी दिसली न झुळूक ती 
प्राण जिला शोधत आहे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, ५ ऑगस्ट, २०२६

व्यापून

व्यापून 
*****
आज तू व्यापून मनास
आषाढीच्या नभागत 
तेच आभाळ स्मृतीचे
घेवून साऱ्या अवकाशात 

डोळे मिटता तुच चित्रात
उघड्या डोळी तूच चित्तात
आज कळेना काय जाहले
उधाण भरले जणू शिडात 

तुझे बोलणे तुझे पाहणे 
ते क्षण झरत्या पाण्यागत
तुझे हसणे तुझे रुसणे 
रुंजी घालतात मनात

किती दिन सरले मिटले
जणू  कालच सारे घडले 
त्या हळुवार बंधनांनी 
जन्म जीवनास ओलांडले 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ४ ऑगस्ट, २०२६

नर्मदा कृपा


नर्मदा कृपा 
********
नव्हतीच खात्री जराही मजला
परी तू हाताला
धरीलेस ॥
नव्हते ठावुक चालेल की नाही 
धाडस तरीही 
केले काही ॥
होतीच देहाची विकल या दशा 
थकल्या जीर्णश्या
वस्त्रागत ॥
कीर्ती ती कृपेची होती मी ऐकली
साधूनीं गाईली
वारंवारं ॥
होता तेवढाच मजला आधार 
तया जीवावर 
निघालो मी  ॥
नच तू धाडले परत माघारी 
दया दीनावरी 
केली माय ॥
विक्रांत कृतज्ञ तुझा जन्मभर
वाहीलास भार 
सदा माझा ॥ 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

नारळ


नारळ
****
साधू आले साधू गेले 
थोडे करून नारळ ओले 
भिजली शेंडी करवंटी
काहीतरी काम झाले 

पाणी आतले आत रहीले 
वर ओतले सुकून गेले 
म्हणती कुणी पुण्य फळले 
नारळाचे आयुष्य वाढले 

फुटेल नारळ कधीतरी तो
भाजी चटणी होत कशाची 
पाणी ओतल्या साधूची वा 
सजेल थाळी अन्य कुणाची 

विक्रांत पडून रहा पोत्यात 
बघ नारळ केवळ फुटतात 
कधी सुके तर कधी ओले 
अन्य न देवाजीच्या मनात

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १ ऑगस्ट, २०२६

कोरलेले

कोरलेले
*******
लिहले मनात काही
पुसता सहज येते
ह्र्दयात कोरलेले
मिटता कधी न येते 

असतेच विश्व छोटे 
अदृष्य कधी कधी ते 
आकाश चांदण्याचे हे
कधी विझत नसते

येतात ऋतू किती नि 
वय ओघळून जाते
मन कोवळे क्षितीजी 
विभ्रमात दंग असते

म्हणतात शाप कुणी 
वरदान तेच असते 
असती भाग्यवंत जे
स्वप्न तयास भेटते 

पाहून तयास सुखे
पुन: पुन्हा धन्य व्हावे
क्षण भेटले अमुल्य
उरात सदा जपावे 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


मेट्रन दुर्गा चौधरी निवृत्ती दिनानिमित्त .

मेट्रन दुर्गा चौधरी (निवृत्ती दिनानिमित्त )
*********************"

दुर्गा नाव असलेली 
आणि मेट्रन पदावर बसलेली व्यक्ती 
एवढी शांत सहज आणि 
मनमिळावू असू शकते. 
खरंच वाटत नाही. 
दुर्गा मेट्रन पहिल्या की
शालिनीता नम्रता कर्तव्यपरायनता 
हे सद्गुण प्रत्यक्ष मूर्तीमंत
डोळ्यासमोर उभे आहेत असे वाटायचे.
काही लोकांना सवय असते
आपले अस्तित्व सिद्ध करायचे 
अंडरलाईन करायचे वा बोल्ड करायचे.
मी पणाने सर्वात मध्यावर राहायचे
आणि जर हुकुमाचे पत्ते हातात असेल तर 
मग काही विचारायलाच नको

या साऱ्याहून 
दुर्गा मेट्रन फार वेगळ्या होत्या
याचा अर्थ त्यांनी 
रुग्णालय वाऱ्यावर सोडले नव्हते 
आपल्या कामात कुचराई केली नव्हती .
काही कठोर निर्णय घेतले असतील
कुणी दुखावले गेले असेलही .
पण कठोर निर्णय घेताना 
माणूसकीला तडा लागू नये 
याची त्यांनी काळजी घेतली .

शांत सुस्वाभावी निर्मळ प्रेमळ व्यक्तीला 
उच्च पदावर नेहमीच 
अधिक त्रास सहन करावा लागतो .
कदाचित दैव यांच्या चांगुलपणाची 
परीक्षा घेत असते.
कदाचित सूड ही घेत असते .

या साऱ्या सत्वपरीक्षेतून 
त्या सुखरूप बाहेर पडल्या .
आपले व्यक्तिमत्त्वाला 
आपल्या आंतरिक स्वभावाला गुणधर्माला
 कुठल्याही प्रकारचे ओरखडे 
न पडता निवृत्त झाल्या .
हि खूप आनंदाची आणि कौतुकाची गोष्ट आहे .

त्यांचे उर्वरित आयुष्य 
सुखी समाधानी आनंदी जाईल 
याबद्दल मला तीळमात्र ही शंका नाही .
तरीही परमेश्वरा चरणी 
त्या सदैव आनंदी निरोगी राहू ही प्रार्थना करतो .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, ३० जुलै, २०२६

आधार

आधार
******
देव का रे कोपतो हा
रागावून कुणावरी 
देव का रे धावतो हा
आपल्या त्या कुणासाठी 

देव का रे राखतो हा 
दुजा भाव मुलांसाठी 
जर ऐसे घडे तर
देवपण कश्यासाठी 

माणसांनी भोवतली 
जणू जाळे विणले रे
अडकलो मी म्हणुनी 
पाही त्राही करती रे 

हवा का मनास देव 
त्याचे त्यास नच कळे
प्रश्न चिन्ही अस्तित्व हे
नि तर्क सारे पांगळे 

आणि वाटा लाख इथे 
धावण्यास सैरा वैरा 
अंत हिन प्रवाहाला
नच दिसतो किनारा 

डोळसाचे भान वेडे
अंतरात खिळलेले 
देवपण असो नसो 
आधार ते सोडलेले 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 






इथे तिथे

इथे तिथे ******* रे ते गाव माझे होते  की हे गाव माझे आहे मज कळेना काही की दोन्ही भास माझे आहे तिथे होती यातायात  उगा चालणे उन्हा...