विपर्यास्त

विपर्यास्त

*********

जेव्हा मी पाहतो 

विपर्यास्त झालेले सत्य 

विझलेल्या सूर्याचा

कृष्णविवरात झालेला 

अटळ अस्त

अनंत ऊर्जांची फेकली 

गेलेली स्पंदने 

एकवटतात पुन्हा माझ्यात 

होत स्वकेंद्रित

अन मी जातो 

गुरफटत

न सुटलेल्या प्रश्नात 

ओढत शोधत  

अस्तित्वाच्या खुणा 

पण कृष्णविवर व्हायला 

तुम्हाला अगोदर 

सूर्य व्हावं लागतं 

अन्यथा लाखो ग्रह 

अन अशनी 

असतात फिरत 

कुठल्यातरी 

अज्ञात चुंबकीय वर्तुळात 

कोणी म्हणतात 

प्रकाशाची दुसरी बाजू 

अंधाराचे असते 

पण मला वाटते 

असे काही नसते 

डोळ्यांच्या परिमाणाने 

जग ठरत नसते

तर मग सत्यही 

एक कल्पनाच नसेल 

हे कशावरून ?

बळे तर बळे

बळे तर बळे 

***********

बळे तर बळे 

नाम मुखी आले 

पाऊल वळले 

दत्ता कडे ॥१

खुळे तर खुळे 

मन हे धावले 

पायरी चढले 

गिरनारी ॥२

उगे तर उगे 

वाडीला त्या स्मरे 

पायरीचे चिरे 

कुरवाळी ॥३

कळे नच कळे 

मन ते देवाचे 

मागणे प्रेमाचे 

सुटेनाच ॥४

होई तेव्हा होई 

कृपेची पहाट 

विक्रांत जागत 

दारी आहे ॥५

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘

सुखाचा सागर

(फोटो.डॉ.मंगेश प्रभुळकर )

सुखाचा सागर

************

सुखाचा सागर लोटे धारेवर 

विठूचा गजर कणोकणी ॥१॥

वैष्णवांचे जग पुण्यांची पताका

भगवा पटका आकाशात ॥२॥

चैतन्याचा ओघ भक्त मांदियाळी 

गुंजे नामावळी रोमरोमी ॥३॥

आषाढीचे पर्व मिरविते माती 

जन्मुनी मराठी धन्य झाले ॥४॥

देई बा विठ्ठला हेच सुख आता 

बोलव विक्रांता पंढरीत ॥५॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

qo 

☘☘☘☘☘

आनंद

आनंद

******

ती तुझी पौर्णिमा 

पाहिली मी देवा 

कोंदाटून नभ

दाटलेली जीवा 

तुझ्या प्रकाशाचा 

इवलासा कण 

झेलून निशब्द 

जाहले हे मन 

झळाळले तेज

उन्नत शिखरी 

तृप्तीने भरली 

खोल गूढ दरी 

अनंत आकाश 

निळाई देहात 

नव्हते कुणीच 

बाहेर मी आत 

दत्त दत्त दत्त 

सुखाचे आवर्त 

वेढून जाणीव 

वाऱ्यात वाहत 

विक्रांत सुखाचा 

जाहलासे छंद 

विसरून जग 

आनंद आनंद 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘

तुझे आकाश

तुझे आकाश

*****

जेव्हा तुझे आकाश 

भरून गेले मेघांनी 

अन पानापानातून 

आली ओघळून गाणी 

मी माझा नुरलो तेव्हा 

गेलो पाऊस होऊनी 

कुठे कशासाठी झरे 

काही कळल्यावाचूनी 

तुझे बोलावणे येणे 

अन मी पाऊस होणे 

त्या क्षणाच्या प्रतिक्षेत

थांबले होते जगणे 

पुढची कथा मातीची 

झऱ्याची अन् नदीची 

अनंत जलराशीची 

वाहणाऱ्या जिंदगीची 

कणोकणी नाव परी

होते तुझेच गोंदले

उरामध्ये रूप तुझे

कुणा नच आकळले

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘

खुणा प्रत्ययाच्या

 खुणा प्रत्ययाच्या

*************

काय  तुज मागु

खुणा प्रत्ययाच्या 

जर लायकीच्या 

गोष्टी नाही ॥१

तरी दत्ता आता 

कर ऐसे काही 

मज जाऊ देई  

माझ्या वाटे ॥२

घेईन भोगीन

सुख ठरलेले 

डोळे मिटलेले

ठेवीन मी॥३

ताकदी वाचून 

केले मी सायास 

तुज जाणण्यास 

धावलो मी ॥४

दोष ना तुजला 

किंवा नशिबाला

जगू दे झाडाला

रुजे तिथे ॥५

विक्रांत पाहत

चालला जीवन 

संपू दे संपेन 

जेव्हा तेव्हा॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘

प्रकाशाचे स्वप्न

प्रकाशाची स्वप्ने 

************

आलीस घेवून

प्रकाशाची स्वप्ने 

अंधाराची वने 

जळू गेली ॥

पान मिटलेले 

पुन्हा उघडले 

जगण्याचे आले 

भान जीवा ॥

सुखाच्या शोधाची 

आर्त  वणवण

गेलेली मिटून 

चाळवली ॥

जरी न जाणते

खरे-खोटे पण 

हुंकारले मन

भारावून ॥

आकारा वाचून 

चित्र उमटले 

चित्त दिशा झाले 

विस्तारून ॥

लकाके प्रकाशे 

एक एक काजवा 

होतसे चांदवा 

वृक्ष माझा ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘