रिक्तत्ता
*******
क्षणा क्षणाने कळल्या वाचूनी
आयुष्य येते ऋतू घेवूनी
हसवून रडवून चोरपावलांनी
रंग खेळूनी जाते उलटुनी
काय कमावले आजवर
अन् काय गमावले कुठवर
अजून कळेना मना वळेना
दुनियेचे या हिशोब करुनी
ते क्षितिज दूरच्या डोंगरावरचे
ते पाणी निळ्या निळ्या वळणाचे
ते वन हिरव्या हिरव्या झाडीचे
साद घालते पुन्हापुन्हा आतूनी
जगणे म्हणजे भास होता जगण्याचा
न कळे कुणा हवा होता शोध सुखाचा
धावधावुनी का अंत घडेना धावण्याचा
अंतरातील हि रिक्तत्ता जाईना मिटुनी
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा