बुधवार, १४ फेब्रुवारी, २०२४

रितेपण

रितेपण
****

सुखाची ही ओढ सुखे मावळली 
डोळे झाकलेली उघडेना ॥१

किती मनोहर बाई हा अंधार 
प्रकाशाची सर आठवेना ॥२

सारे धुरकट स्मृतीचे आकाश 
पाण्यावर रेष उमटली ॥३

गळे एक एक शिशिराचे पान 
पाचोळ्याचे गाणं वाऱ्यावर ॥४

एक जरतारी चांदण्याची वेल
मनात अबोल लख्ख उभी ॥५

किती घनदाट असे रितेपण 
नको नकोपण तेही मज ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ ,🕉️ 


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...