गुरुवार, २ सप्टेंबर, २०२१

नुरावे

नुरावे 
*****
आपले आपण 
नुरावे जगाया 
ओवाळून काया 
दत्ता वरी 

मग सुखदुःख 
मानावे कुठून 
येती ती वाहून 
दैवगती 

माझेपण मला 
नको मिरवाया 
सारे दत्तराया 
वाहुनिया 

रोगाची भोगाची 
करावी वाहणी
देह सांभाळूनी
देव काजा

पडे ओंजळीत 
प्रेमाने झेलावे
दत्ताला म्हणावे 
कृपा तुझी 

विक्रांत जाणीवी
बसला खेटून 
दत्ताला स्मरून 
सर्वकाळ

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

शब्दाने शब्द वाढतो तेव्हा

शब्द वाढतो तेव्हा  ******* शब्दाने शब्द वाढतो तेव्हा  मनात जाळ पेटतो तेव्हा  दत्त माझ्या मनात हसतो   थोडे टोचून मजला म्हणतो  असा...