एकट कधी नसतं
जिथ तिथ तूच सवे
तुझ्या भोवती फिरतं
गर्द सावळया डोहात
सदा डुंबत असतं
वाऱ्याच्या झुळकीवर
बट होत लहरतं
तुझं हसणं कानात
तुझं बोलणं मनात
तुझा स्पर्श ओझरता
पाखरागत घुमत
भारावले खुळे क्षण
कळल्या वाचून रीत
जाता दूर पण सखे
कळले तूच ती प्रीत
विक्रांत प्रभाकर
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा