बुधवार, २७ ऑगस्ट, २०१४

दु;खाचे छप्पर



दु;खाचे छप्पर
जेव्हा अचानक
पडते कोसळून  

वेड लावणारा
पाऊसही जातो
नकोसा होवून

आपणच लावलेले
रंग चिखलागत
येतात ओघळून

भरपूर प्रकाशाची
आपली हाव हसते
मोठ्याने गडगडून

आपले टीचभर
सामान उरी येते
मणभर होवून

सुन्न हवालदील  
आपण जातो
पसारा होवून

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...