तिची याद अन तनहाई

कुणात गुंतायचे नाही

कुणात हरवायचे नाही

ठरविले होते कि खरच

कुठेही अडकायचे नाही

अडकलो कि फास बसतो

असा कि, सुटता सुटत नाही

प्राण व्याकूळ होवून जातो

रात्रंदिन ,काही सुचत नाही

आपल्या मना किती मारायचं

अश्या जगण्यास अर्थ नाही

तिची याद अन तनहाई

अजून मिटता मिटत नाही

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/