गुरुवार, ७ ऑगस्ट, २०१४

मरण उर्मी





 


इवला देह विष पिवून
देतसे टाकून
कलेवर
कोवळा जीव मैथुनी मरुनी
जातसे मिटुनी
मातीमध्ये  
मरण उर्मी इवल्या मनी
व्यथा होवुनी
संपून गेली
आणि पिसाट लुब्ध विखारी
जाइ माघारी
जगायला
कसले जग नरक केवळ
खाटिक सबळ
गोरक्षक

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

येथे
लेबल:

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

याची सदस्यत्व घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)

दिगंबर आजबे

स्व . दिगंबर आजबे *********** दिगंबर उर्फ डिगा आजबे जामखेड मधील सातवी आठवीच्या वर्गात माझ्याबरोबर शिकत होता . दत्ता आणि डिगा सख्...

  • कवितेत दत्त
    कवितेतील दत्त ** जर कधी तुम्हाला माझ्या कवितेत दत्त दिसत नसला तरीही दत्त तिथेच वसत असतो जरी मी वाचेने म्हणत नसलो तरीही त्यालाच...
  • अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे भावार्थ
    अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे  भावार्थ ******************************** अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे योगीराज विनविणे मना आले वो माय...
  • मरण
    झाकलिया घटीचा दिवा । नेणिजे काय झाला केधवा । यारीती जो पांडवा । देह ठेवी ...ज्ञानेश्वरी मरण ***** असे हवे रे सुंदर मरण   ज्यात ओघळून  जाईल ज...
  • दत्त रिक्त
    दत्त रिक्त ******** दत्त भूत विसरला दत्त भविष्य नसला  दत्त अस्तित्व होऊन याचं क्षणात साठला  दत्त नाठवे मनाला दत्त नाठवे तनाला  द...
  • दिगंबर आजबे
    स्व . दिगंबर आजबे *********** दिगंबर उर्फ डिगा आजबे जामखेड मधील सातवी आठवीच्या वर्गात माझ्याबरोबर शिकत होता . दत्ता आणि डिगा सख्...
  • विझू देत
    विझू देत +***+ माझ्या विझल्या आगीत  का ग जिंदगी शोधते  नको उकरूस धुनी तिथे ठिणगी नांदते ॥ गेला जळूनिया सारा जरी इथला पसारा  उब ज...
  • देव देश अन धर्मासाठी
    देव देश अन धर्मासाठी  ********** जन्म देवासाठी  जावो हा सगळा  भावभक्ती मळा  फुलो सदा ॥ देह देशासाठी  जावो हा सगळा  ...
  • निळा
    निळा **** तुम्ही स्वीकारलेला निळा रंग  खरेच दूरस्थ नाही मला तो रंग आकाशाचा कुठलेही बंधन नसलेला  तेजस्वी सुखद ऊर्जा भरलेला तो रंग...
  • झाड
    झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...
  • वृक्ष
     वृक्ष ******* जेव्हा पडे बीज  उत्तम मातीत  सहज रुजत  फळा येते ॥१ सफळ होताच  पुण्यकर्म सारी   बघ मुक्ती चारी  घरी येती ॥२ तरारून...