शुक्रवार, ३० जानेवारी, २०२६

खिताब

खिताब
******
रात्रभर ओरडणारे भुंकणारे  कुत्रे 
पहाटे पहाटे निजले आहेत 
त्यांचा सीमावाद भांडणे जणू 
आताच जराशी निवळली आहेत
 मुन्सीपालटीत दरवर्षी टॅक्सचे 
हजारो रुपये भरून वैतागलेले नागरिक 
कानात कापसाचे गोळे घालून
जरा जरासे पडले आहेत 

निवडून आलेले सरदार इथे 
जवळपास मुळीच राहत नाहीत 
त्यांच्या राजमहालात राजवाड्यात 
कुठलेही आवाज घुसत नाही 

नागरिक कुत्रे मारू शकत नाहीत
 तेवढी हिम्मत नसते त्यांच्यात
नागरिक तोंड उघडू शकत नाहीत 
कारण कुणी ऐकत नसतात 

मग सकाळी कानातील गोळे काढत 
तारवटलेल्या डोळ्यांनी 
ते आपली बस किंवा ट्रेन पकडतात
अन ऑफिसात डुलक्या घेतात 
मग कधी बॉसच्या तर कधी पब्लिकच्या 
शिव्या फुकट खात राहतात
भुंकणे ऐकणे, व्यर्थ जागणे,शिव्या खाणे 
अन दुर्लक्षित राहणे 
जणू एक एक त्यांचा खिताब असतो 
अंगवळीने पडलेला 
चपलेत टोचणाऱ्या खिळ्यागत 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, २९ जानेवारी, २०२६

दान

दान
****
देवदारी कामना करू नये भक्तांनी
देवदारी याचना करू नये ट्रस्टींनी 

ताट प्रसादाचे उगा पुढे पुढे करूनी
घालू नये गळ घ्या हो घ्या हो म्हणूनी 

दानपेटी देवापुढे मांडू नयेच कोणी 
हो जरा बाजूस द्या आडोश्या ठेवूनी

मान्य पैसा लागतोच संस्था चालवायला 
जागा सुरक्षा नोकर व्यवस्थित ठेवायला 

खरे तर ते चालवणे देवा का कठीण असते 
जगदीश तो सर्वव्यापी त्या काय हवे असते 

दान करा पुण्य धरा हास्यास्पद आहे सारे 
मूर्ख आहेत फसणारे आणि ते फसवणारे .

अन्नदान तुळा दान भिन्न पूजा थाळी दाम 
हे आहे व्यवस्थापन आणि यात नाही राम 

अहो डोळे मिटून दान घ्यावे आणि द्यावे 
देवामध्ये पै पावतीला नच की येऊ द्यावे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

वृक्ष

वृक्ष
***"

 साऱ्या वाटा देहातून होत्या मनी उतरत 
 शून्यातून एक एक  तारा होता उगवत

हरवले श्वास तरी  प्राण होते झंकारत 
स्पंदनात चैतन्याच्या गूढ गीत उतरत .

भान होते भानावर नि जीव फक्त पाहत
एक वाट अगम्यशी कुणीतरी चालवत 

असे भास विलक्षण जागोजागी पडलेले 
महापूरी शब्द ओले तरी ओठ तहानले .

असणेच जड होते जणू मार्गी अडलेले 
आणि तेच निरुपाय प्रतीक्षेत थांबलेले 

थिजलेली वेळ तरी काळ पुढे चाललेला
अन् वृक्ष वठलेला मातीसाठी आसुसला

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

बुधवार, २८ जानेवारी, २०२६

तो गेल्यावर

तो गेल्यावर
*********
तो होता तेव्हाही 
काही फरक पडत नव्हता आम्हाला 
तो गेला तरी 
काही फरक पडत नाही आम्हाला

त्याचं असणं 
जसं त्याच्यासाठी होतं 
आणि त्याच्यासाठी संपलं

आमचंही आमच्यासाठी आहे 
आमच्यासाठी संपेल
अन हे जग तसंच चालेल .

त्यांनी केलंही असेल कुणासाठी काहीतरी
त्या उपकारकर्त्याची जाणं
देईल दुःख त्या कुणालातरी

आम्ही दुरुस्थ तटस्थ 
त्याच्या दुनियेत नसलेले 
तरीही कोणीही असा अचानक 
आणि अशा रीतीने जाऊ नये 
असंच मनाला वाटतं .
आणि मन हळहळतं

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मंगळवार, २७ जानेवारी, २०२६

जन्म जीवन मरण

जन्म जीवन मरण 
***************
लाखो स्वप्न मोडतात चहुकडे विखुरतात 
तुटूनिया फांदी फांदी वृक्ष पुन्हा फुलतात 

मुळे खोल घुसतात माती पुन्हा धरतात 
जीवनाची ओल जीवा हिरवी स्वप्नं देतात 

पुन्हा पुन्हा वाढणे आणि पुन्हा पडणे 
आघातांच्या वेदनांनी रान सारे जागवणे 

हा प्रवाह अविरत घडे जीवाच्या ठाई 
पराधीन वाटते कधी सुटकेचा मार्ग नाही

पण मरण अंत कधी नसतोच जीवनाचा
नि जन्म ही सुरुवात भ्रम असतो दृष्टीचा

या साऱ्या दिसण्याला अर्थ गूढ एक असतो
झेलतांना वार सगळे जन्म अवघा कळतो

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, २६ जानेवारी, २०२६

जाणणारा

जाणणारा
*******

सर्व काळी सर्व रूपा धरूनिया आहे कुणी 
असे तत्व अगोचर जाणले का काय कुणी 

जाणण्यात जाणणारा पूर्ण असे बुडलेला 
जाणण्याचा भाव तरी असे मनी उगवला

उगवते जग डोळा तीन रुपी तिन्ही वेळा 
काय गुणातीत दिसे इथे कुणा रंगलेला 

कळण्याचा भ्रम सारा काचेवरी जणू पारा 
प्रतिबिंबा आणी काय खरोखर कोणी घरा

खरे काय खोटे काय कळाया उपाय नाही 
प्रश्नासवे उत्तराला  घेतसे गिळून काही

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, २४ जानेवारी, २०२६

कहाणी

कहाणी
*****
दत्त सुखाचे ठेवणे दत्त मुखाचे मागणे 
दत्त जीवाचे जगणे सर्वकाळ ॥
दत्त आयुष्य वेचने दत्त भोगते भोगणे 
दत्त सारे ओलांडणे जमविले ॥
 दत्त प्रेमात वाहने दत्त सुखात निजणे 
दत्त विरही रडणे घडे  नित्य ॥
दत्त नामाचा गजर दत्त कीर्तीचा जागर
दत्त प्रीतीचा पाझर फुटो मनी ॥
दत्त उदो लय स्थिती दत्त अवघी समष्टी 
दत्ता वाचून जगती अन्य नाही ॥
घडो दत्तमय जीणे सरो उगा भटकणे 
दत्त स्मरणे कारणे जन्म जावो ॥
दत्ता विक्रांत कहानी तवपदी हरवूनी 
जावो कृतार्थ होऊनी इये वेळी ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...