कोटी कोटी मुखातून
उमटे प्रश्न पुन्हा रे
थकलो वाट पाहून
पावसा येशील का रे ?
तसा तर तू येशील
थोडाफार पडशील
पण तसे नको आता
हळूच पुन्हा जाशील
असा बरस आता तू
तृषा हरो जीवनाची
कणाकणातून हसो
स्वप्न उद्याच्या सुखाची
नद्या उदंड भरोत
तळी तुडुंब वाहोत
विहरी साकव आड
गाणे निळूले गावोत
कृपाघना नाव तुझे
हरसाल साच व्हावे
अंकुरती बीज सान
जीवनाचे दान द्यावे
डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा