मोह इवले ढसाळ

मोह
****

मोह इवले ओढाळ
मना वाहूनिया नेते 
नामी रंगलेले चित्त
पुन्हा ढळते मळते

मज कळेना कृपाळा
तुझा डाव हा कसला
घेई क्षणात पोटाला
देसी लोटून दुरला

दिल्या नात्यात जगतो
देह प्रारब्धा वाहतो
जरी सांभाळ म्हणसी
शक्ती तुलाच मागतो

देह शिणला भागला 
काळ थोडाच राहिला
नको मोकलूस आता
ठाव देई रे पदाला

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/