शनिवार, १० जून, २०१७

करपला चंद्र माझा




करपला चंद्र माझा मी  
नुकताच उलथला आहे
तो गढूळ प्रकाश कालचा
विस्मृतीत गेला आहे

येतील लाटा जातील लाटा
वेळ कुणा मोजायला आहे
मी लाटांना झेलून देही  
सागर माझा केला आहे

चालू दे नाटक जगाचे
कोण कुठे रंगला आहे
आता पाहण्याचा डोळा  
रे माझा उघडला आहे

बाहेर असो मिट्ट काळोख
मी प्रकाश पहिला आहे
वाटा घनदाट निबिड जरी
दिवा आत लागला आहे  


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे



कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...