मंगळवार, १९ मे, २०१५

स्पंद तुझ्या हृदयीचा

 स्पंद तुझ्या हृदयीचा
उतरुन या कणाकणात
अस्तित्वाचा अर्थ कळला
तू माझ्यात मी तुझ्यात

पांघरवा मेघ देह तव
मी आकाश तुझे व्हावे
वेगाळले श्वास कशाला
तुझे मी माझे तू घ्यावे

छळता दु:ख तुजला
वेदना माझ्यात यावी
डोळ्यातीलआसवे तव
माझ्या डोळ्यातून गळावी

देशील तू वेदना वा
येशील पुष्प घेवुनी
एक हे आयुष्य काय
लाख देईन उधळूनी

डॉ .विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
 kavitesathikavita.blogspot in 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...