लाचावली जिव्हा

लाचावली जिव्हा

************

अन्ना लाचावली जिव्हा 

गेली चवीच्या गावाला 

ताट मांडूनिया तेच 

भूक लागे नाचायला ॥१

मृत संस्कार जुनाट 

आले देहात जन्माला 

षडरसी त्या रंगला 

प्राण तृषार्थ जाहला ॥२

मन ओढतसे मागे 

जिभ परी पटाईत

व्रत मोडूनिया म्हणे 

हीच जगण्याची रीत ॥३

कशी दत्ताची परीक्षा 

प्रश्न कठीण मठ्ठाला 

गुरु दिधल्या वाचून 

बळे लावी अभ्यासाला ॥ ४

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ .

स्वामी राया

श्री स्वामी समर्थ

*************

स्वामी राया कीर्ती तुझी 

दुमदुमे साऱ्या जगी

घरोघरी सेवा तुझी

भक्त दंग नाम रंगी ॥१

अलोट तो भक्तीभाव 

तुझ्या दारी नित्य वारी 

तुझा भक्त मिरवे मी

नखाची त्या सर नाही ॥२

कृपाळा तू बोलविले 

घेतलेस पदावरी 

कसा होऊ उतराई 

तन मन तुझे करी ॥३

तुझ्या काजी देह पडो 

फक्त तुझे वेड लागो 

हृदयात निरंतर 

तुझ्यासाठी प्रेम जागो ॥४

रूप श्री स्वामी समर्थ 

शब्द श्री स्वामी समर्थ 

व्यापूनिया कणकण 

एकरूप करी चित्त ॥ .५

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ .

मोठेपण

 

मोठेपण

*******

दिलेस दातारा कैसे मोठेपण 

जगणे कठीण वाटतसे ॥

आधीच होतो मी भाराने वाकला 

त्यावरी ठेवला हौदा थोर ॥

डोके काढे अहं मिळता कारण 

तयाला कोंडून ठेवू किती ॥

मोडूनिया पाय बांधुनिया हात 

ठेविले युद्धात जैसे काही ॥

जरी सरू आली एक चकमक 

नच की ठाऊक पुढे किती ॥

थकलो लढून बापा मी शरण 

पांढरे निशान घेत हाती ॥

तयाकडे तुझा का रे काना डोळा 

लावी वाहायला ओझे आन ॥

ठेवशील तैसा राहीन मी देवा .

परी सदा ठेवा डोई हात ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ .

ज्ञानदेव

ज्ञानदेव

******

अगा त्या शब्दात चालता फिरता 

धरूनिया हाता ज्ञानदेवा ॥

तेथे थांबे मन जगाचे चलन

अहंचे स्फुरण शून्य मात्र ॥

पाहे एकटक जाणिवेचा डोळा 

होऊनी आंधळा जगताला ॥

 दिसते जगणे प्रकाश उरले 

रंध्रात पेरले आत्मभान ॥

विक्रांत नमतो विक्रांता लवून 

विक्रांत भरून ज्ञानदेव ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ .

महाकाळ

महाकाळ

********

कोण घालते जन्माला कोण मारते कशाला 

ढिग थडग्यांचा थोर गाव चितांनी भरला ॥

इथून तिथून सारी वाट अश्रुंनी भिजली 

कणाकणात आक्रोश माती खारट जाहली ॥ .

हवे पणाची आकांक्षा कुणा मिळवी मातीला 

हवे मिळविला तोही अंती मिसळे मातीला ॥

कधी कौरव पांडव ग्रीक येऊन लढले 

कोण आले रे कुठून कुठे वाहूनिया गेले ॥

जय काळाचा अंतिम हसे मरण ते गाली 

सृष्टी चालवती सत्ता मृत्यू रूपात नटली ॥

अगा महाकाळा तुला लाख लाखदा नमन 

तुझ्या कृपाळ कारणे सदा नूतन जीवन

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ .

कोजागीरी पौर्णीमा

कोजागीरी पौर्णीमा

***************

पौर्णिमेच्या चांदण्यात अवचित आलीस तू

घेऊनिया  गुढ रम्य लावण्याचा आभास तू ॥ १

चांदण्यात भिजलेली मुर्त मर्मरी होतीस तू

मोहाचा डोह गर्दसा मेघ घननीळ झालीस तू ॥२

भांबावलो न स्मरे आज काय ते बोललीस तू 

थांबलीस काळ काही क्षण ते कोरून गेलीस तू ॥

जातांना जरा वळून डोळ्यांत अवखळ हसून 

येत अचानक मिठीत आग युगाची झालीस तू ॥४

छातीवर डोके ठेवून गंध मोगरी प्राणात भरून

दोन निखारे ओठावरती पेरूनिया गेलीस तू ॥५

झालो धुंद असा की मी वेडेपणा प्राणात रुजून

कळल्या वाचून मजलाही गाणी मनी पेरलीस तू ॥

जन्म जरी गेला वाहून हात हातीचा आणि सुटून

गेलो वाहत काळौघी तरीही माझ्यात उरलीस तू ॥ ७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ .

उदे ग अंबे उदे ॥

उदे ग अंबे उदे ॥

***********

होऊ दे जागर आई प्राणात संचार

होऊ दे वावर आई हृदयात हुंकार

माझ्या अंबाबाईचा 

माझ्या दुर्गा माईचा

उदे ग अंबे उदे ॥

परज ग त्रिशूळ आई खड़ग तोमर 

मार ग रिपूकुळ आई निर्दाळ असूर

मार महिषासुर दुष्टाला 

या चंडमुंड यवनाला

उदे ग अंबे उदे ॥

धाव गं लवकर आई त्वरा त्वरा कर 

मी पसरतो हे कर आई घेई पायावर 

तुझ्या वेड्या  लेकराला

आई विक्रांत दासाला

उदे ग अंबे उदे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ .