उसना

उसना

******

मी कुठे मागतो मोक्ष या जन्मात 

प्रवेश  शून्यात क्षण मात्रे ॥

देई रे पावुले ठेवण्यास माथा 

दत्त अवधूता कृपावंता ॥ 

सरो धावाधाव पडो मी निवांत 

तुझिया दारात एकवार ॥ 

तुझिया प्रेमात आकंठ बुडावे 

साधन घडावे असे काही ॥

सरो माझेपण तुच यावे मना 

विक्रांत उसना  देह व्हावा. ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

विसर्जन

 विसर्जन

********

भर मध्यरात्री साडेबारा वाजता 

ढोल ताशांच्या आवाजात 

देव आणणे किंवा विसर्जन करणे

हि काही भूषणास्पद आणि

तर्क शुद्ध गोष्ट नाही कुणासाठी 

पूर्वी विसर्जनाच्या वेळचे ध्वनी प्रदूषण

अभिशाप म्हणून स्वीकारायचो आम्ही 

पण आता आगमनाच्या वेळी ही ....?

हि आपली संस्कृती नाही 

हा गुन्हा आहे हा उन्माद आहे.

जमवलेल्या पैशाचा जमावाचा

सत्तेचा आणि मग्रुरीचा 

लोकांची पर्वा न करणाऱ्या बेमुर्वत 

झुंडशाहीचा गुंडशाहींचा

हा गणपती कुणाला वरदान देईल 

याची मुळीच शक्यता नाही 

कदाचित त्यांना त्याची पर्वाही नाही 

श्रींच्या विशाल कानात ढोल ताशांचे 

कानठळ्या बसणारे आवाज घुसळून 

नाचणारे तथाकथित भक्त  

बीभत्सपणें मिरवत असतात स्वतःला 

कोणास ठाऊक  कुठल्या नशेत

 साऱ्या जगाची झोप मोड करत 

झोपलेल्यांना जागे करत ताटकळत ठेवत आकाशात फटाक्याचा उजेड पाडत 

प्रचंड मोठे आवाज करत

निशब्दतेच्या सौंदर्यावर ओरखडे ओढत

लहान मुलांची रुग्णांची म्हातार्‍यांची 

पक्ष्यांची प्राण्यांची फिकीर न करता

ते असतात वाजत गाजत नाचत

प्रचंड ढोल ताशांचे ध्वनी उधळत

ते बाप्पाचे कधीच नसतात

ते  असतात फक्त स्वतःचे 

अप्पल पोटी दिखाव्याचे  

शत्रू समाजाचे निसर्गाचे आणि

इथल्या समृद्ध सखोल धर्माचे

पण त्यांच्याविरुद्ध बोलून 

चालणार नाही तुम्हाला 

तसे बोलला तर तुम्ही ठरता धर्मद्रोही

आणि देशद्रोही ही.

तुमच्या वक्तव्याची अन इथल्या गजराची

तुलना केली जाते पहाटेच्या भोंग्याशी

मग तर पुढचे बोलणेच खुंटते 

सौंदर्याला अभिजाताचे भावनेला भक्तीचे 

उधाणाला आनंदाचे सुराला मांगल्याचे 

रूप खरेच का देता येणार नाही?

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

जीवन

जीवन

*******

नभा मधले जीवन भिजले 

मातीमध्ये अलगद पडले 

पोर इवले अंगणा मधले 

रडे विसरून हसू लागले 

त्या हसण्याच्या कवडश्यातून

झाड उगवले नभात घुसले 

शाळा हिरवी अंगण हिरवी 

पाटी पुस्तक हिरवे झाले

पाहता पाहता हिरवाईस त्या

सुंदर सुरेख फळ लागले 

फळात होते शून्यच भरले

ज्याला दिसले त्याला दिसले

अक्षर जीवन अनंत स्वप्ने 

अक्षरात क्षर हरवून गेले 

आणि कुणास किती सांगावे 

आरसा तैसे चित्र उमटले

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

मोल

मोल

*****

 शब्द सजलेले सारे 

आज मिटले विरले 

काल पेटलेले दिवे 

कुण्या अंधारी बुडाले 

कोण लिहितो कशाला

मन कुणाला सांगाया 

अर्थ सुटती सरती 

भाव जाताच विलया 

सारे आधार जगण्या 

मी तो आहे रे सांगण्या 

चार पदांचा प्रवास 

कोण उरतो पाहण्या 

किती ओंजळी भरल्या

कुठे किती उधळल्या 

मोल थेंबुट्याचे काय 

असे सागरा भरल्या

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

 kavitesathikavita. 

☘☘☘☘ 🕉️ 

साधन

साधन

******

तुझ्या नामाविन अन्य ते साधन 

मज दयाघन घडले ना ॥१

पूजन अर्चन ध्यान संकीर्तन

व्रत उद्यापन काही नाही ॥२

फुल पाने माळा झाली नाही गोळा 

घडला सोहळा कुठला ना ॥३

नाही कसे म्हणू यत्न तो ही केला 

खटाटोप भला जमला ना ॥४

ज्याचे बापजादे जैसे रे असती 

तैसे ते मिळती वारसांना ॥५

असून दैवाचा धनी भाग्यवान 

केली वण वण उगाच मी ॥६

आता मी निवांत राहतो पडून 

व्याज व्याजातून मिळवतो ॥ ७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

 kavitesathikavita

☘☘☘☘ 🕉️ 

गूढ वाट

गूढ वाट 

*******

उत्कट इच्छेने कधी पावले निघतात 

वाटा तुडवत जंगले ओलांडत

सत्याला शोधत गुरूला हुडकत 

जो नेऊन सोडेल तया ध्येयापर्यंत 

पण साऱ्यांच्या वाटा नाही पोहोचत 

साद देणाऱ्या हिमालया पर्यंत

काही अडकतात देवळात मठात 

संघात आखाड्यात चालणे विसरत

काही मिळालेल्या इवल्या कवड्यात 

सुख मानतात आणि पुन्हा निजतात 

त्यांचे बाहेर पडणेही खरेच असते श्रेष्ठ

क्षणिक जागे होणेही असते कौतुकास्पद

पण ज्यांच्या वाटा उमटतात डोळ्यात

तरंगतात मनात आणि उभ्या राहतात 

होणाऱ्या आरंभाशी झुगारून भीतीला

मिठी मारुनी स्वत:ला घनदाट एकांतात

अन् मग ती अडलेली कुठे बांधलेली 

अडखळून राहिलेली उगाच थांबलेली 

वाट उतरते खोलवर मेंदूच्या जंगलात 

जाते हृदयाच्या दरीत फिरते वादळागत 

साऱ्या अस्तित्वाचा पाचोळा करत 

जागृत जाणिवेच्या आरंभबिंदूपर्यंत 

शून्याच्या पोकळीत खोलवर घुसत 

सुरक्षिततेच्या साऱ्या कल्पना जाळत 

ती यात्रा अंतरयात्रा ते स्नान महास्नान

 ते दर्शन आत्मदर्शन येथे मग घडूनी

ती वाट पाहवी ज्यांची त्यांनीच डोळ्यांनी 

हे वाट ऐकावी ज्यांची त्यांनीच कांनानी

शोधणाऱ्याला ती वाट जातेच घेऊनी 

कधी भूल घालूनी कधी बळे ओढूनी 

म्हणून सांगतो त्या वाटेला कधी कुणी 

जाऊ नये कधी उगाचच कुतूहलानी 

गेल्यावर तिथून न घडते येणे परतूनी

आलच तर येणारा होतो दुसराच कुणी

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

kavitesathikavita.

☘☘☘☘ 🕉️ 

॥श्री गणपती ॥

॥श्री गणपती ॥

🌺🌺🌺🌺

मुलाधारी मूळ कामनांचे कुळ 

साचलेले स्थुळ देहरूपी ॥१

दूर त्या सारावे निर्मळ मी व्हावे 

म्हणूनही करावे साधन रे ॥२

तेथील दैवत असे एकदंत 

ऊर्जेच्या दारात आधिष्टीले ॥३

शरण जाऊन करावे प्रसन्न

अनन्य होऊन भक्ती भावे ॥४

मग चिदाकाशी रंग होतो लाल 

भक्तीचा गुलाल उसळून ॥५

हृदी ओंकाराची वाजू लागे धून 

साक्षीचे अंगण  उजळून ॥६

उघडे कवाड देव गजानन

कृपा जागवून मध्यमेत ॥७

विक्रांत प्रेमाची करी विनवणी 

सखया येवूनी भेटी देई ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

 kavitesathikavita. 

☘☘☘☘ 🕉️