रविवार, ३ मार्च, २०२४

तथ्य


तथ्य
****
थांबलेला श्वास विरलेला स्वेद 
जगताचा भेद मावळला ॥१

कागदाची गत जैसी वादळात 
तसे रे अस्तित्व हरवले ॥२

पेल्यातला रंग सांडावा नदीत
तैसे समग्रात मन जाई ॥३

कणकण जणू होतं विघटीत 
देहाचे गणित कळू ये ना ॥४

सारे अट्टाहास उगा असण्याचे 
आजचे उद्याचे व्यर्थ झाले ll ५

आले स्वप्नभान जगता स्वप्नात 
निद्रा जागृतीत भेद नाही ॥६

दिसते म्हणून असते जगत 
तथ्य दिसण्यात अन्य नाही ॥७
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ ,🕉️ 

शुक्रवार, १ मार्च, २०२४

जातेस तू

 जातेस समोरून
*************
तू जातेस समोरून अन
श्रावणातील घननिळा मेघ 
घेतो मला लपेटून 
ती शामलता जाते 
माझा कणकण रंगवून
माझ्या अणूरेणूतून 
गहन यमुना होऊन 

कळत नसते तुला 
प्रत्येक तृणाचे आसुसलेपण 
दिसत नसते तुला
हात उभारून फडफडणारे
वृक्षावरील प्रत्येक पान 

जेव्हा झंकारून उठते 
तुझे नाव प्रत्येक पेशीतून 
स्थळकाळ जातात हरवून
उरते फक्त तुझेच गुंजन 

डोळे पाहत असतात 
तुला पाहून न पाहून 
दुराव्याच्या धूसर काचेतून 
ठेवतात कैद करून 
तुला न दिसणारे 
तुझे प्रतिबिंब होवून 

तरीही जातेस तू
पुन्हा पुन्हा निसटून 
फक्त एक सावळे
आषाढ स्वप्न देऊन 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ .
 

डॉक्टर शांताराम कवडे

 
स्व .डॉ शांताराम कवडे( श्रद्धांजली)
******************
भेटायच्या खूप वर्ष आधी नावाने 
आणि मग नंतर सहवासाने 
परिचित झालेला हा माणूस 

काही कथा आणि काही उपकथा त्यांच्या 
पडायच्या कानावर अन उमटायचे मनावर 
एक चित्र हरफनमौला बिनधास्त व्यक्तिमत्त्वाचे 

या सुखावर या जगावरया लोकांवर 
प्रेम करणारे मस्तीत  जगणारे
मौजेची आणि मस्तीची साधन जमवणारे
एक जीवन इच्छेने रसरसलेलं व्यक्तिमत्व 

मग पडली कानी त्याच्या दुर्धर व्याधीची कहाणी
खोटी असावी वाटत असूनही खरी ठरली 
जायचे वय नव्हते अन जायचे कारणही नव्हते 
परंतु दैवाने ठरवलेले आयुष्याचे श्वास संपले होते 
वाट्याला मोजून आलेले क्षण उरले नव्हते 
उधाणाला भिडलेले शिड तुटले होते 

तरीही ओठावर ती जिगर तशीच होती 
ओठावरच्या मिशागत पिळ देत लढा देत होती

अकाली आलेल्या सुचनेने जरी 
स्वरात संकटाची धग  जाणवत होती 
पण आवाजात डोळ्यात रग  दिसत होती
ढाल तुटलेल्या तानाजीची ती दुर्दम्य तडफ होती 
निर्णयाविना जिंकायची ती सिद्धता होती

खोल कोपऱ्यात डोळ्यांच्या  किनारीला शब्दाच्या 
आवाजात रुद्ध होणाऱ्याअज्ञाताची भीतीही होती 
शब्दावरून सारे कळत होते 
खरच ते सारे पाहायचें मनाचे धाडस होत नव्हते 

व्यर्थ प्रार्थनेचे पडसाद तरीही मनातून येत होते 
चमत्कार घडत नसूनही मन ते इच्छित होते 
चमत्कार घडला नाही अन सोबत असणारे 
एक उमदे व्यक्तिमत्व आमच्यात आता नाही
हे स्वीकारणे मनाला भाग पडत आहे
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 


गुरुवार, २९ फेब्रुवारी, २०२४

आमरे


ओ टू आमरे
*********
 ज्याच्या शब्दात श्वासात 
आणि देहबोलीत 
मराठीपण मुरलेले आहे
ज्याला व्यक्तीमत्वाला 
प्रामाणिकतेचा स्पर्श आहे 
ज्याचा साधेपणा अस्सल आहे
असा माणूस म्हणजे आमरे आहे .

बहुतांशी मराठी माणसाला
धूर्तपणा कावेबाजपणा जमत नाही
तसा त्यालाही जमत नाही
स्पष्टता  सरळता सडेतोडपणा 
त्याच्यात अधोरेखीत आहे .
खरतर तो उत्तम स्वभावाचा ठसा आहे
असा माणूस म्हणजे आमरे आहे .

त्याचा प्रामाणिकपणा कामसूपणा 
सदैव दृष्टीस पडतो 
जो वरिष्ठांना सदैव प्रिय असतो
असा माणूस म्हणजे आमरे आहे

माझ्या फोनच्या डायरीमध्ये 
आमरे यांचे नाव ओटू आमरे असे आहे 
कारण ते  त्यावेळेला ओटूची 
सर्व जबाबदारी  पाहत होते 
आणि नंतर ते ऑफिसमध्ये शिफ्ट झाले 
पण मी त्यांचे ते ओटूं आमरे 
हे नाव तसेच ठेवले 

खरंच सांगतो ऑफिसला पण 
ओटू देणारे ते 02 आमरेच होते 
प्राणवायू हा शरीरात फिरणारा 
शरीराच्या कानाकोपऱ्यात जाऊन 
प्रत्येक पेशी पर्यंत पोचून उर्जा देणारा 
जीवनाचा अत्यावश्यक घटक आहे

 तसेच आमरे सुद्धा ऑफिस 
स्टोअरमधील प्रत्येक कपाटात
प्रत्येक वळचणीत जाऊन
प्रत्येक जागेत कोठे काय आहे 
ते शोधून काढून आणून देतात .
म्हणूनच माझ्या दृष्टीने आमरे
ऑफिसचे ओटू होते

आमरेचे चहा पाणी व 
खाण्यापिण्यावरील प्रेम जगजाहीर आहे 
आणि असे प्रेम असणारी माणसे 
स्वतःवर आणि जगावर ही 
तेवढेच प्रेम करू शकतात 

कारण स्वतःला आनंदी ठेवले
 तरच तुम्ही जगाला आनंदी ठेवू शकता 
आमरे स्वतःच्या चाकोरीत 
चाकोरी न सोडता परफेक्ट 
काम करत होते 
त्यांनी परफेक्ट नोकरी केली 
आणि सर्वांना मदत करत 
सगळ्यांशी स्नेहसंपादन करत 
सदैव हसमुख राहिले 
खरच हा माणूस म्हणजे एक 
परफेक्ट कामगार होता 

आणि परफेक्ट कामगाराचं निवृत्त होणे
हे प्रशासनाचा तोटा असतो 
परंतु 34 वर्ष नोकरी केल्यावरती 
निवृत्तीचे समाधानाचे आयुष्य जगणे 
हा त्यांचा हक्क ही आहे 
म्हणून आम्ही सर्व त्यांना 
अगदी मनापासून 
त्यांच्या भविष्यातील निवृत्ती पश्चात 
आयुष्यासाठी
आरोग्याची आनंदाची 
भरभराटीची संपन्नतेची 
शुभेच्छा देत आहोत 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, २८ फेब्रुवारी, २०२४

विलोपण

विलोपण

******
पुनव येते अन् चंद्रही असतो 
पण तो भेटतोच असे नाही
आषाढ येतो वर्षाही असते 
पण तो भिजवतोच असे नाही 

अन् तरीही पुनवेची ओढ 
आपली कधीच मिटत नाही
प्राणातील ओढ अनिवार 
भिजणे नको  म्हणत नाही

हि ओढ आदिम या रक्तातली
असते  जाळत तनमन अन
शोधत असते प्रत्येक जीवन 
पुन पुन्हा एक आत्मविलोपन

कधी पावसाच्या मिठीत 
कधी चांदण्याच्या दिठीत 
कधी कस्तुरीच्या उटीत
कधी श्वासातल्या गतीत 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 



 






मंगळवार, २७ फेब्रुवारी, २०२४

डॉ.शरद पिचड

डॉ.शरद पिचड 
************

खरंतर शरद हे एक बहुरंगी बहुढंगी 
बहु आयामी असे व्यक्तिमत्व आहे 
त्याच्या व्यक्तिमत्वाला अनेक पैलू आहेत 
त्या अनेक पैलू पैकी मला प्रामुख्याने 
जे दिसतात भावतात आणि
आपला ठसा उमटवतात 
 ते म्हणजे त्याची सौम्यता नम्रता
आणि अजात शत्रुत्वता हे गुण 

त्याच्या वागण्यात बोलण्यात 
चालण्यात हसण्यात
नम्रता आहे ऋजुता आहे 
एक आत्ममग्न शांतता आहे

खरंतर अजातशत्रू व्हायला 
मलाही आवडले असते
पण त्या खुर्चीवर बसलं की 
शत्रूचं मोहोळ समोर उभा राहते
ते खुर्ची चे शत्रू असतात 
आणि मग तुमचे होऊन जातात 
म्हणूनच कदाचित 
शरदने ती खुर्ची मोठ्या हुशारीने टाळली 
आणि आपली अजातशत्रुत्वाची पदवी 
कायम ठेवली 
याचा अर्थ त्याला राग येत नाही 
किंवा तो वैतागत नाही असे नाही
पण ते त्याचे रागवणे इतके सात्विक असते 
की ते कढईतून काढलेल्या 
गरम गरम पुरीसारखी वाटते किंवा
पातेल्यातील उकळत्या आमटी सारखे दिसते
 म्हणजे तिचे चटके तर बसतात 
पण ती प्रेमाने खाताही येते 

त्याच्या रागातून उमटणारी 
तळमळ प्रामाणिकपणा आणि 
कामाबद्दलची आस्था त्याला 
एक चांगला मित्र करते 
उत्तम मनुष्य बनवते 
शरदला आपल्या स्वभावाची 
पूर्णपणे जाणीव आहे 
ते अनावश्यक ताण युनियनची कटकट 
राजकारणी लोकांची दादागिरी 
कृतघ्न आणि बेमुर्वत रुग्णांची बडबड 
त्याला कधीच आवडायची नाही 
शक्य होईल तेवढे तो त्यांना टाळत असे
 पण वेळ आलीच  प्रसंग ठाकलाच समोर 
तर त्यातून आपली शांती न ढळू देता  
वैताग न दाखवता  सहजपणे 
त्यातून मार्ग काढत असे   

खरंतर तो एक पूर्णतः फॅमिली मॅन आहे 
आपले कुटुंब हे त्याचे मुख्य जग आहे
आणि त्याच्या मुली त्याच्यासाठी
जणू सर्व सुखाचे निधान आहेत 
त्याने जोडलेले मित्र त्याला सोडून 
कधीच जाऊ शकत नाहीत
भले मग एकमेकां गाठ 
कित्येक वर्ष  न पडू देत
कारण गुणग्राहकता रसिकता 
हे गुण  त्याच्या ठाई 
कोंदणातील हिऱ्यासारखेआहे 

तो उत्तम श्रोता आहे आणि 
एक छान गाणारा गळा आहे 
संगीत त्याच्या गळ्यात आहे 
मनात आहे आणि जीवनातही आहे
तो त्याच्या जीवनावर खुश आहे 
जे मिळाले त्यात समाधानी आहे 
प्रचंड महत्वकांक्षाचे विमान
त्याने कधी उडवलेच नाही 
कारण जमिनीवरील आनंद
त्याच्यासाठी शतपटीने मोलाचा आहे
तो सदैव जमिनीवर पाय असलेला 
आपल्या जगात रमलेला 
ते जग सांभाळणारा अन फुलविणारा 
त्याला झळ लागू न देणारा 
कुटूंब प्रिय जीवन रसिक आहे 

तो सावध तरीही साधा आहे 
चतुर तरीही नम्र आहे 
बुद्धिमान तरीही निगर्वी  आहे
गंभीर तरीही शांत आहे 
व्यवहारी तरीही उदार आहे
खरंतर तो जिथे आणि जसा आहे 
त्याहूनही त्याची पात्रता क्षमता खूप मोठी आहे 
पण त्याने स्वीकारलेली ती वाट 
शांत सुंदर गजबज नसलेली 
आनंददायक अल्हाददायक आहे
 ती तशीच प्रियकर हितकर आणि सुंदर राहो  
हीच माझी त्याला 
त्याच्या पुढील आयुष्यासाठी मनःपूर्वक शुभेच्छा

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
 .
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, २६ फेब्रुवारी, २०२४

शब्द रात्र

शब्द रात्र
*****""

जशी रात्र होत जाते शब्द येतात शोधत 
गर्दीत जागेपणाच्या दडलेले खोल आत 

पिंगा घालत मनात म्हणती घे रे हातात 
नेसून पदावली जरा मांड ना जगात 

कुठे कुठे कोमेजले भाव होऊनिया जागे 
हात हाती घालूनिया येतात धावत वेगे

या शब्दांच्या खेळीमेळी जातो मीही हरवत 
सृजनत्वाच्या बहरात कविता गोळा करत 

रात्र इतकी छोटी का नाही मजला कळत
रातराणी पारीजात तेव्हा असती हसत

सुंदर शामल निशा उतरते अक्षरात 
आणि शब्द स्वप्न होत डोळा उगवे पहाट

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

दिगंबर आजबे

स्व . दिगंबर आजबे *********** दिगंबर उर्फ डिगा आजबे जामखेड मधील सातवी आठवीच्या वर्गात माझ्याबरोबर शिकत होता . दत्ता आणि डिगा सख्...