शनिवार, १ जुलै, २०१७

उगा येई सय कधी




तिचे डोळे रोखलेले
काळजात घुसलेले
दुखणारे काटे मनी
अजुनी न काढलेले

तिचे चित्र भेटलेले
गुपचूप ठेवलेले
वर्ष उलटून गेली
तरी आत जपलेले

तुटलेले पूल जुने
अन पथ मोडलेले
गुलजार वळण ते
तिथे मन थांबलेले

येणे जाणे नाही आता     
पाहणे व भेटणे ही
उगा येई सय कधी
डोळे ओले अन होई

लाख मना म्हटले मी
विसर ते पुरे झाले
वेडे वारे तरी असे
वेळू वनी गुंतलेले

जीवनाची चाल जुनी
सागरात नांगरणी
अवधूत तुफानात
टिकायला हवे कुणी

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...