सोमवार, २८ एप्रिल, २०१४

द्रां बीज हृदयी





द्रां बीज हृदयी
रुजे खोलवर
झालो वृक्षाकार
औदुंबर ||
वाचून फुलांच्या
फळलो मनात
बहर रुखात
प्रेम फुटे ||
करुणा तयांची
मागितल्यावीन  
ओघळून घन
तृप्त झालो ||
देवाचाही देव
कृपाळू होवुन
आला उतरून
गिरनार ||
मिळाले अवघे
जाहले कल्याण
धन्य निरंजन
दत्त पदी ||

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/


येथे
लेबल: , ,

1 टिप्पणी:

याची सदस्यत्व घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)

सुखाचे कोडींग

सुखाचे कोडींग *************** त्याच त्या सुखाच्या दीर्घ वर्तुळात  धावत असे जग दुःखांना टाळत. त्याच पुन्हा देवतांना नमन करत  तेच ...

  • वसुबारस निमित्त
    वसुबारस निमित्त  *************** एक एक वासराला  घट्ट जीवाशी धरावे  कालवडी जगवून  नच गोऱ्ह्यास मारावे  तर तुम्हासाठी खरा सण वसूबा...
  • छद्मदास
    छद्मदास ****** धूर्त पाहतात जातीचे ते टक्के  मोजतात शिक्के मतांचेच ॥१ फुटूनिया राहो फुटलेले गट  पडलेले तट समाजात ॥२ मनोमनी आग रा...
  • दरवळ
    दरवळ  ******* शब्द काही दिलेस मला  तू  रांगोळीत रंग भरतांना  अन् स्वप्न नव्या जगण्याचे तम प्रकाशी विरघळतांना ॥ थरथरले मृदू ओठ तु...
  • दुरावा
    दुरावा ****** माझिया मनाचे स्वप्न चांदण्याचे  तुझिया मनाला कसे कळायचे माझिया जीवाचे वेड सुमनाचे  तुझिया पायाशी कसे घालायचे  गूढ  ...
  • सहज गाठ पडता
    सहज गाठ पडता ********* सहज पुन्हा एकदा गाठ पडे पथावर  ते तसेच हास्य मुग्ध पसरले जगावर  तशीच तू चांदण्याचे शुभ्र आकाश ल्यायली  डो...
  • स्वप्न
    स्वप्न ****** तुझ्या पथावर राहावे पडून  जगणे सोडून उरलेले ॥ तुझिया नामाचा ऐकावा गजर  उघडावे दार अंतरीचे ॥ तूच एक चित्ती असावा भर...
  • उंटाच्या पाठीवरची काडी
    उंटाच्या पाठीवरची काडी ******************* उंट वाकला होता थकला होता  तरीही चालत होता  मग भीमाशंकरच्या जंगलातील शेवटची काडी  पडली...
  • सुख म्हणावे
    सुख म्हणावे  ********* सुख म्हणावे कशाला  दुःख वदावे कशाला जन्म सरता सरता  अर्थ शोधावे कशाला  मन उधळ स्वप्नांचे  तया जाग सोसवेना...
  • अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे भावार्थ
    अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे  भावार्थ ******************************** अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे योगीराज विनविणे मना आले वो माय...
  • सुखाचे कोडींग
    सुखाचे कोडींग *************** त्याच त्या सुखाच्या दीर्घ वर्तुळात  धावत असे जग दुःखांना टाळत. त्याच पुन्हा देवतांना नमन करत  तेच ...