शुक्रवार, २५ एप्रिल, २०१४

रामराया...


तुझ्याविना जगण्याचे    
बळ दे रे रामराया
तुझा भक्त म्हणविण्या
धैर्य दे रे रामराया ||१||
जीवनाचा प्रवाह हा
मिळतोय सागराला
क्षुब्ध त्या गलबलाटी 
स्थैर्य दे रे रामराया ||२||
सांभाळीले कड्यावरी
न बोलविता झेलले
तो तुझा स्पर्श सुखाचा
पुन्हा दे रे रामराया ||३||
मरण्याचे भय नाही
पुन्हा जन्म असो नसो
तुझे प्रेम अंतरंगी
फुलू दे रे रामराया ||४||


विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...