शनिवार, १९ एप्रिल, २०१४

घटस्फोटाच्या रात्री ..




नक्कीच ती सुखात असेल
त्याला उगाच वाटत होते
कडवट ओठ सिगारेट धूर
दीर्घ हवेत सोडत होते
आता हक्क त्याचा तिच्या
कशावरही उरला नव्हता
येणे जाणे जगणे तिचे
काही फरक पडणार नव्हता
एक कागद एक सही
सारे किती पटकन झाले
वर्षानुवर्ष गरळ साठले
क्षणात शाईमधून झरले
ओ हो सुटका झाली शेवटी
त्याची तिची आणखी कुणाची
छती दाटल्या धुम्र अभ्राही
आज नव्हती घाई निघायची
तरीही पोकळ, पोकळ पोकळ
एक रितेपण दाटले होते
ओझे आले का ते गेले  
त्याला अजून कळत नव्हते

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/





कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...