मनाचे मनपण मिटू दे
देहाचे या भोगणे सुटू दे
माझ्या अवघ्या अस्तित्वावर
फक्त तुझे प्रेम उरू दे
भोगामध्ये लोळत आहे
मनामध्ये जळत आहे
तुझ्या वाचून विश्वंभरा
रोज रोज मरत आहे
असले कसले हे जगणे
चिंध्या जोडून वस्त्र नेसणे
फसवूनिया आपल्या मना
सोंग सुखाचे उगा दाविणे
विक्रांत प्रभाकर
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा