हरवला दत्त

हरवला दत्त

***

हरवला दत्त इथल्या गर्दीत

निघाला शोधीत निवाऱ्याला ॥१

पावलोपावली लागतात ठेचा 

पथ माणसांचा हरवला ॥२

घुसमटे श्वास सोनियाच्या धुरी

क्रूर वाटमारी जागो जागी ॥३

कोटी प्रार्थनाचा चाले गलबला 

स्वर थकलेला हर एक ॥४

तारावे कुणाला मारावे कुणाला

हात थबकला करुणेने ॥५

जगून मरणे मरून सुटणे 

घट्ट तरी जिणे लोंबकळे ॥६

कर्म दरिद्रयाची रेषा या शहरा ?

काय देवा झाला निरुपाय .? ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

दातृत्व

दातृत्व 

******

हे रंग तुझे जीवना मला कळत नाही

ही लाट सुखाची अन् हाती मावत नाही ॥

धुसरल्या आकाशात जीव उंच उडू जाई 

बंध अदृष्य रेशमी मन हे त्यातही पाही ॥

क्षणिकाचे भान जरी लाटा येती आणि जाती

या कल्लोळी भावनांच्या वादळे उठती किती ॥

तुटलेले दोर कैसे पुनरपि जुळू येती 

भरकटल्या पतंगा पुन्हा मिळे कैसी गती ॥

हे पर्व किती दिसांचे मजला ठाऊक नाही 

चक्र दिन रजनीचे मनातून जात नाही ॥

पुसायचा नाही कधी काळोख दाटला मनी मिरवायचा ना कधी प्रकाश आला भरुनी ॥

हलकेच मला हे तू सांगून गेलास कानी

आज तुझ्या दातृत्वाने गेलो विस्मित होऊनी ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

आळंदी जाईन

आळंदी जाईन 

**********

अगा मी जाईन आळंदी राहीन 

रोज गं पाहीन ज्ञानदेवा ॥

अगा मी रंगेन संतांना भेटेन 

पायी लोटांगण घेत तया ॥

अगा इंद्रायणी नित्य मी न्हाईन

पुण्याच्या जोडीन महाराशी ॥

अगा ज्ञानदेवी नित्य पारायण

 अन्न हे सेवेन  आत्मयाचे ॥

अगा मी होईन तेथला किंकर

सेवेशी सादर सर्वकाळ ॥

ऐसे ज्ञानदेवा कर माझे आई 

याहून गे काही इच्छा नाही ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

काळ

काळ

*****

आला काळ गेला काळ

तरीही कुठे न गेला काळ 

काय कुणा सापडला तो 

आकड्यामध्ये मोजून साल 

स्मरणा मध्ये साठतो काळ

मरणा मध्ये  गोठतो काळ

स्मरणा मरणा ओलांडून 

फक्त क्षणात असतो काळ

म्हटले तर असतो काळ

म्हटले तर नसतो काळ

तरीही जीर्ण तनु मधून 

हलकेच डोकावतो काळ

स्वप्न सुखाचे असतो काळ 

स्वप्न उद्याचे रचतो काळ

जगण्याला या जीवनाला 

अर्थ नवा देत असतो काळ 

अर्थासाठी परि पसरले 

हात तेवढे पाहतो काळ 

हेच घडावे घडणे मित्रा 

होऊन वर्ष सांगतो काळ 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

ज्ञानेश्वरी

ज्ञानेश्वरी

******

गीतेच्या मांडवी वेल ज्ञानेश्वरी 

कुसुम कुसरी सजलेली ॥१

एकेक शब्दाच्या अगणित छटा 

वाटेतून वाटा मोक्षाच्या गा ॥२

काव्य कौतुकात रंगता जीवन 

जाते हरवून सहजच ॥३

अर्थाच्या एखाद्या मनस्वी स्पर्शात 

मृत्यूचे संघाट हरवती ॥४

ऐसी दैवीवाणी  होणे पुनरपी 

नाही रे कदापी इये लोकी ॥५

अगा मराठीया इथे जन्मलेल्या 

ओलांडून भाग्या जाऊ नको ॥६

ओवी श्रवणी वा येऊ देत मुखात 

जन्म पै सुखात नांदशील ॥७

नाही रे सांगत विक्रांत मनीचे 

संतांच्या मुखीचे अनुभव हे ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगेशसाठी

मंगेशसाठी

(वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा.)

*********

एक पक्षी व्हावे वाटते

मला कधी मंगेश साठी 

पण कावळा चिमणी नको 

दुर्मिळ थोडा रंगा साठी

मित्रांचा मित्र तसा तो 

पण जिवलग पक्ष्यासाठी 

नाव कुठलेही सांगो तो 

हो म्हणावे दोस्ती साठी 

कधी काही राहतात भेटी 

मैत्रीच्या ना बसतात गाठी 

रुखरुखं ती ही मिटून जाईल 

होवून पक्षी त्याच्यासाठी 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

मैत्री

मैत्री

****

दुरावणे मैत्रीचा अंत नसतोच कधी 

हरवणे मैत्रीचा धर्म नसतोच कधी ॥

पार्टी एक निमित्त असते भेटण्याला

पार्टीविना अर्थ नसे काय कधी मैत्रीला ॥

सेंड ऑफ मुळीच  माहीत नसतात मैत्रीला 

येतीजाती निरोप असे ठावुक असते मैत्रीला ॥

गाठीभेटीविना वर्ष कधी महिने जातात

स्वल्पविरामा त्या कधी कुणी का घाबरतात ॥

जिथे थांबते तिथूनच कॅसेट पुढे सुरू होते 

मैत्रीचंही त्याहून वेगळे असे काहीच नसते ॥

एकदा सजली कि खरी मैत्री अमरवेल होते 

आणि फळाफुलावाचून फक्त स्नेहावर जगते ॥

अन् स्नेह संपला तरच मैत्रीचा अंत होतो 

तोवर तो एक चिरकालीन धुंद वसंत असतो ॥

आदरयुक्त मैत्री कधी भक्तीयुक्त मैत्री असते 

प्रीतीयुक्त मैत्री कधी खोल कधी उथळ वाटते ॥

पण मैत्रीचे सारेच रंग तरल तलम असतात

अनुबंध हेच रे जीवनाचे खरे तरंग असतात ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️