शुक्रवार, २७ सप्टेंबर, २०२४

प्रवास

प्रवास
******
सारा प्रवास जीवाचा चाले त्याच चाकोरीत 
जन्मोजन्मी तीच रीत प्रत्येकाची तीच गत॥ १

सखेसंबंधी नातीगोती साऱ्यांनाच असतात
पण सारेच चेहरे रंगा खाली लपतात ॥२

सगळ्यांची सुख दुःख ती तशीच असतात 
वेगळाली नाव त्यांना भोग तेच असतात 

प्रेम द्वेष वैर मैत्री आल्याविना न राहते
कुणा कमी काहीतरी कुणा अधिक मिळते ॥४

चालता चालता वाटा अरुंद होत जातात 
हळू हळू जीवलग संवादही तुटतात

कधी धरलेले हात हातातील सुटतात 
येतात जातात ऋतू पहावेच लागतात ॥६

उगाच कधी कुणाशी सलगीची उर्मी होते 
प्रतिसादा वाचून ती पुन्हा तशीच निमते 

खरोखर की सारे हे खुळे भास आहेत ते 
प्रयत्न कर करूनी मुळी कळत नसते ॥८

जेव्हा आपला मुक्काम जवळ येवू लागतो
जमवल्या सामानाचा या शीण होवू लागतो

एका झटक्यात सारी ओझी टाकून द्यावीत 
 गाणी गात शून्यातली स्वप्न मिठीत घ्यावीत ॥१०
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
 कवितेसाठी कविता .
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, २६ सप्टेंबर, २०२४

उरणे

उरणे 
*****
या मातीच्या मंदिरात देव उतरत नाही 
वासनांचा गंध दर्प मिटता मिटत नाही ॥१

मंदिर हा शब्द फुका मनाला शोभत नाही 
खूप कमी वेळ आणि काम उरकत नाही ॥२

ध्वस्त आता करावी ही इमारत रास्त नाही 
हरवावे अवकाशी अन्य दुजी गत नाही ॥३

म्हणू देत कुणी भक्त उरला विक्रांत नाही 
उरणे नकोच आता उरण्यात दत्त नाही ॥४

घे पांघरून जाळ हा पाचोळ्यात अर्थ नाही
उब उकरडी असे आग पण त्यात नाही ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ .

बुधवार, २५ सप्टेंबर, २०२४

आदीशक्ती

आदिशक्ती
********
चित्ताची जाणीव चैतन्य राणीव 
जीवाचा या जीव आदिशक्ती ॥

खेळे महाभूती माय कुंडलीनी 
रूप रस गुणी साकारूनी ॥

प्राणाची वाहणी करे माऊली ती 
निरपेक्ष रीती भूतमात्री ॥

मन पवनाचाच्या राहूनिया संधी 
पांघरूनी गुंथी अज्ञानाची ॥

माय मी आंधळा आलो तुझ्या दारा 
डोळीयाचा सारा दूर करी ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ .


मंगळवार, २४ सप्टेंबर, २०२४

काळकुट

 
काळकुट
*********
थांबलेले काळकुट ते पुन्हा वाहू लागले 
नसानसात पुन्हा का रे द्वेष जळू लागले ॥

कुणी किती थांबायचे हे भान गळू लागले 
मिठीतील मित्र उरी खंजीर मारू लागले ॥

झाकली जखम होती आत रक्त कुजलेले 
मनोमनी कोंडलेले ते साप पळू लागले ॥

गाव बदलून कोणी घर छान सजवले 
हक्कदार मानलेले ते भिंती पाडू लागले ॥

काहीतरी हवे होते ठिणगी निमित्त झाले 
भरलेली दारू आत विस्फोट घडू लागले ॥

मरणाचे भय देही वेदनांचे ओझे उरी 
जगतांना तेच जुने का स्वप्न सलू लागले ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ .

रविवार, २२ सप्टेंबर, २०२४

आकाश


आकाश
*********

कधी पाहतो आकाश मी
माझ्यात सांडलेले 
हरवून  साऱ्या दिशा
अनंत जाहलेले 

तुटतात बंध खुळे 
देहात भरलेले 
एक विमुक्त गाणे 
उरते नभातले 

तू कोण कुठून आला 
हे प्रश्न मुळातले 
नुरतात अंश त्यांचे 
जणू बाष्प ऊन्हातले

ते नसतेच मागणे रे  
तेव्हा मागीतले 
ते असते रिक्त क्षणाने
सर्वस्व ओतलेले

ते येते असे उगाच 
वाटते मनास आले 
कळते इथेच होते 
पेशीत साठलेले .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ .


शनिवार, २१ सप्टेंबर, २०२४

सरताच डाव

सरताच डाव
*********

सारे कालचे बहाणे झालेच आहेत जुने 
प्रत्येक मैफीलीचे रे असते तेच ते गाणे 

हा हट्ट कालचा का येतसे पुन्हा नव्याने 
उलटून जाता ऋतू मान टाकली उन्हाने 

जग खुळे भोवताली शोधे अजून चुकणे 
वाटा न राहिल्या रे आहे तयास सांगणे 

ना मिळणार कुणाही ते मनातील मागणे 
का लोभ हा उद्याचा वांच्छी जुनेच जगणे  

बघ राहू दे फुलांना अन्यथा मातीत जाणे 
ती स्मृतीच सुगंधाची अंती मनात स्मरणे 

रे विक्रांत कळे काय सरले तुझे खेळणे
सरताच डाव उरे मग कुणा देणे घेणे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, २० सप्टेंबर, २०२४

तेजोनिधी

तेजोनिधी
********

कशाला रे देसी फुका मानपान 
रूते तनमन संसारात ॥

सुखाची भोंगळ दुःखमयी काया 
मिरवतो माया डोईवर ॥

पुरे झाले देवा गळा लागे फास
 झाला कासावीस प्राण माझा ॥

कृपेचा दयाळू उभा दीनासाठी 
असे काय खोटी कीर्ती तुझी ॥

देई विलक्षण तुझा एक क्षण 
करी पेटवण ठिणगीने ॥

अवघे अंधारी जगताचे गाडे 
करी उजियडे तेजोनिधी ॥

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...