स्वामी शरण

स्वामी शरण

********

आपल्या भक्ताशी सदा सांभाळीशी 

हृदयी वसशी स्वामी राया ॥१

ऐहिक कौतुके किती एक देसी

सुखात ठेवीसी सर्वकाळ ॥२

 दुःख निवारिशि दैन्य हरविसी  

व्याधी दडविशी कृपा कर ॥३

अशुभ शक्तीला ताब्यात ठेवीशी 

अन वळविसी शुद्धपथी ॥४

प्रारब्धाची गती जरी भोगविशी 

बाहेर काढीशी सांभाळून ॥५

राहो जीवनाची दोरी तुझ्या हाती 

मागणे विक्रांती अन्य नाही ॥ .६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

रुतून बसणं

रुतून बसणं

********

जर मी तिला म्हटलं की 

मला अजूनही तुझीच स्वप्न पडतात 

तिला हे खरं वाटणार नाही कदाचित

अजूनही स्वप्नात तोच वेडेपणा येतो अंगात 

करतो मी काही बहाणे येतो तुझ्या अंगणात 

तिथे सुद्धा बहुतेक वेळा तू तर नाहीच भेटत 

आणि मग राहतो मी तिथेच पुन: पुन्हा रेंगाळत

 इतकं खोलवर मनात रुतून बसणं हे बरं नसतं 

की हे जागे पण ही मग नकोसं वाटू लागतं

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

प्रिय दंतवैद्य .

प्रिय दंतवैद्य 

*******

या भयानक उन्हाळ्यात 

जेव्हा उघडून फ्रीज 

दोन घोट शेतपेयाचे 

जातात पोटात 

ठणका न मारता  

दातात आणि दाढात 

तेव्हा मला माझा 

प्रिय डेंटिस्ट आठवतो 

जेव्हा दात दुखणे 

सहन करता करता 

हळूहळू जाते वाढत

कळ येऊन जबड्यात

जाते मस्तकात 

ठणका मारत

तेव्हा खरंच हो

देव होता आठवत 

थंड काय गरम काय 

चपाती काय भाकर काय 

ताटात युद्धाला उभे ठाकलेले 

शत्रू सैन्य होते वाटत

अरे बापरे दात एवढे दुखतात 

खरंच माहीत नव्हतं 

खाण्याचेही एवढे वांधे होतात 

खरंच वाटत नव्हते 

म्हणूनच आता 

प्रत्येक घोटाला 

थंडगार सरबताच्या 

प्रत्येक चमच्याला 

आईस्क्रीम कुल्फीच्या

मी धन्यवाद देतो 

माझ्या प्रिय दंत वैद्य मित्राला

थँक्यू व्हेरी मच 

खूप खूप धन्यवाद .चेतन !!

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️

सरती वाट

सरती वाट

*******

उरलेली चार पावले त्यावर प्रेम करावे 

आणि भरभरून जगावे की 

दिसणाऱ्या मुक्कामाकडे लक्ष देऊन 

इतर सारे दुर्लक्ष करून 

भरभरा चालावे कळत नाही 

इतके वर्ष तीच पायपीट केल्याने 

आता संपेल हे चालणे 

आणि विश्रांतीच्या दगडावर बसून 

चार श्वास घेता येतील शांतपणे 

असे वाटणे साहजिक आहे 

खरंतर प्रत्येकालाच आपली नोकरी 

ही तशी ठिकठाक वाटते 

अन अपरिहार्यही असते 

मुद्दलात सोडायची सोयही नसते 

तरीही कधीतरी ती  संपणार असते

पण शेवटी शेवटी नोकरीच्या 

वर्ष लांबते महिने मोठे होतात 

प्रसंग नकोसे वाटतात 

जबाबदाऱ्यांचे ओझे वाटू लागते

अन क्लेमचे नाव निघतात

प्रामाणिकपणे काम केलेल्या मित्रांची

सहकाऱ्यांची आणि स्टाफची 

झालेली ससेहोलपट आठवते

अन् पोटात गोळे येतात 

ऑडिटर अकाउंटंट क्लार्क हे अडथळयाच्या शर्यतीतील अडथळे वाटू लागतात .

आज सोबत असणारे 

सहकारीही मित्र सल्लागार आणि हितचिंतक 

उद्या फक्त हाय हॅलो चे उच्चारक उरणार 

जणूकाही एक जग त्या एका तारखेला

कोणीतरी गिळणार 

हे अटळ सत्य ही कुठेतरी बोचू लागते

अर्थात पुढेही नवीन आव्हान असणार 

घेतली अंगावर तर वादळही येणार 

बसले घरात तर स्वेटरही भेटणार

पण  ही चार पावले 

वेगळी आहेत विशेषही आहेत

या काल चक्रातील शेवटची आहेत.

म्हणून स्मृतीच्या कोंदणात 

सजून बसत आहेत.

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

पटाचारा

पटाचारा

*******

एकूनच मानवी समूहाचे

मानव जमातीचे 

चरित्र एकत्र करून 

त्याचा एक गोषवारा केला 

तर त्याला पटाचारा हेच नाव द्यावे लागेल

काही भौतिक स्तरावर 

पटाचाराचे आयुष्य जगतात 

तर काही मानसिक स्तरावर 

पण तिथे पटाचारा अधोरेखित असते 

प्रमाण कमी अधिक असेल 

परंतु प्रत्येक पटाचाराला 

तथागत मिळतोच असे नाही

प्रत्येक पटाचाराला 

हातावर सुकणाऱ्या ओघळाचा 

मतितार्थ समजतोच असे नाही . .

पण जोवर पट्टाचाराचे अस्तित्व आहे 

तोवर जगाला तथागताची गरज आहे

म्हणूनच हातात घेवून आर्य सत्य 

तो पुन्हा पुन्हा येत आहे 

तुमच्या कानाला आणि हृदयाला

सांत्वना देत आहे

कारण करुणा कधीच हरत नसते 

संपत नसते, बेदखल होत नसते 

पटाचाराविषयी

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

योगीश्वर

योगीनाथ

********

भेटीविना तुझ्या पाऊल न पडे 

योगीयांचे गाडे अडलेले  ॥

मज ना कळते तुझे ठरवणे 

कुणा काय देणे कशासाठी ॥

अजात पाखरू तोंड उघडले 

घरटी बसले व्याकुळसे ॥

तैसे माझे मन यावे तू म्हणून 

डोळ्यात आणून प्राण पाही ॥

कुठल्या कुहुरी कुठल्या शिखरी 

असे तव स्वारी योगीनाथा ॥

येई क्षणभरी कृपा दान करी

मुद्रा मनावरी  उमटवया॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ .

एवढेच पुरे

एवढेच पुरे 

********

वेदनांची स्मृती म्हणजे असते भय 

आनंदाचे स्मृती म्हणजे असते आकांक्षा 

आणि ही दिसणारी अस्वस्थता 

भय आणि इच्छेची प्रतिमाच असते 

अरे खरच की 

तर मग काय करायचे कसे बाहेर पडायचे

अरे ही इच्छाच ! त्यातून सुटायची 

पुन्हा त्या चक्राची पुनरावृत्ती करते

असे हे लखलखीत सत्य 

डोळ्यासमोर ठाकते 

तेव्हा खोलवर दडलेले 

अंधाराचे ठसे विरघळू लागतात

 

म्हणून थांब इथेच !

हे जाणणे, हे पाहणे महत्त्वाचे 

पुढे काय घडणार कशाला पाहायचे 

त्यामुळें ते चक्र जन्म घेते

त्या चक्रात फिरणे घडते

म्हणून ते चक्र थांबणे महत्त्वाचे 

त्या स्तब्धतेत निरवतेत 

अस्तित्वात असणे तुर्त एवढेच पुरे 

पुढचे पुढे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️