कारण

कारण

******

पुन्हा जगण्याला 

मिळाले कारण 

उदयाचली त्या

दिसला किरण ॥१

होती घनदाट 

दाटलेली निशा

पुन्हा प्रकाशल्या

आता दाही दिशा ॥२

पुन्हा उमटला 

खग रव कानी 

डोळा तरळले 

हलकेच पाणी ॥३

गंध प्राजक्ताचा 

भिजल्या पानाचा 

जहाला तनुला 

स्पर्श जीवनाचा ॥४

भेटे जिवलग .

सोयरा जीवाचा 

होतो मी एकटा 

जाहलो जगाचा ।५

विक्रांत आता रे.

भय सरू गेले 

आनंदाचे मूळ 

कुळ सापडले ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ ,🕉️

घडो स्मित

घडो स्मित

********

तुझा राम तुझ्यासाठी राहू दे समर्थ ओठी

जाणतो स्मरण अन्य तुझ्यासाठी आडकाठी ॥१

अगा कोडे जीवनाचे कोणा कसे उलगडे 

परी खरे वाटते हे कुण्या जन्मी होते नाते ॥२

तत्व किती पुरातन वाहते हे जन्मातून 

भेटूनिया पुन्हा पुन्हा जाते पुन्हा हरवून ॥३

एक पुन्हा ताटातूट जरी दिसे डोळियांना 

साद घाली कोणीतरी अनादी या प्रेरणांना ॥४

ओंजळीत कधी वाटे तुझे तप्त दुःख घ्यावे 

परी तुझे निग्रहाचे हात कैसे उघडावे ॥५

अन् भिती मनी एक नको पुन्हा दुरावणे

उभा तुझ्या अंगणात घडो स्मित देणे घेणे ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ ,🕉️

देणे

देणे

****

देणे असतो कुणाचे आपण काहीतरी 

म्हणूनच तर जमतात सभोवती कोणीतरी 

तुम्हाला त्रास देणारे अथवा प्रेम करणारे 

कारण नसतांना कारण असताना

तुमच्या मनात बसणारे स्मृतीत ठसणारे 

जीवनात लुडबुडणारे तुम्हाला ओढून घेणारे 

जिथेजिथे मन चिकटते जेव्हाजेव्हा मन अडकते 

तेव्हा ते बंध ते भेटणे हे एक देणेच असते 

देणे सदैव पैशाचेच असते असे नाही तर 

ते देणे शब्दांचे भावनांचे मैत्रीचे वैराचे 

नजरेचे स्पर्शाचे रुचणारे टोचणारे 

भावणारे अथवा उबग आणणारे 

विविध रूपात समोर ठाकते 

प्रत्येकाच्या जीवनात कमी अधिक प्रमाणात 

ते देणे भाग असते 

आणि देण्यातून सुटका होणे हे

देताना होणाऱ्या स्थितीवर अवलंबून असते 

अन्यथा देणेकरी वाढत जातात 

लाटा मागून लाटा येतच राहतात 

अर्थात कधीकधी ते देणेही हातातून निसटते 

आणि चिखलात खेळून येणाऱ्या मुलागत समोर उभे ठाकते 

पण मग त्याला साफ करणे आंघोळ घालणे क्रमपात्र असते आणि साधन त्यासाठीच असते

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ ,🕉️

सर्वत्र राम आहे

.आज राम सर्वत्र आहे २२/१/२४ 

*******

आज प्रत्येकाच्या प्राणात राम आहे 

आज प्रत्येकाच्या मनात राम आहे 

आज इथल्या कणाकणात राम आहे 

आज  साऱ्या त्रिभुवनात राम आहे

आज राम सर्वत्र आहे 

प्रेम करणाऱ्या भक्ताच्या डोळ्यात राम आहे 

नाम घेणाऱ्या साधकाच्या ओठात राम आहे

संसार मग्न माणसाच्या स्मरणात राम आहे 

आणि द्वेष करणाऱ्या चित्तातही राम आहे 

आज राम सर्वत्र आहे 

आज राम रांगोळी सजल्या अंगणात आहे 

आज राम दारा दारातील तोरणात आहे 

आज राम घराघरातील देवघरात आहे 

आज राम गगनाला भिडणाऱ्या नादात आहे 

आज राम सर्व व्यापी आहे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 

मानव्य

मानव्य

*******

अवघे जरी की एकाच भूमीचे 

एकाच जलाचे वृक्ष थोर  ॥१

तू झाला हिरवा हा झाला पांढरा 

आणिक तो निळा ऋतूमाने ॥२

एक एका वैरी एक एका भारी 

होत दांडयापरी कुऱ्हाडीच्या ॥३

पाहता पेशीत एक गुणसूत्र 

पूर्वजांचे चित्र एकच ते ॥४

कोणी कोणा शस्त्रे असे बाटवले 

कोणी पळविले धन बळे ॥५

भरला मेंदूत तोच धर्म तुझा 

दुश्मन तो दुजा वाटे मग ॥६

काय पुन्हा एक होईल मानव 

धर्म जात शीव ओलांडून ॥७

सुटल्या वाचूनी हा प्रश्न अनुत्तरीत

थांबवितो हात लिहितांना ॥८

नकाराच्या लाटा कानी घोंगावती

सज्ज हो म्हणती रक्षणाला ॥९

स्वजन आघवे पाहून मना ते

भय बहू दाटे पुनरपी ॥१०

काळाचा हा प्रश्न सोडविल काळ 

दयाळा सांभाळ मानव्याला ॥१२

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 

निरोप

निरोप

*****

एक निरोप सुंदर असा

देता यावा जीवनाला 

हलकेच आपण प्रवाहात 

जसे सोडतो दिव्याला  ॥१

देह सुटावा मन सुटावे 

रंग सुटावा एकेक लागला 

उठल्यावाचून ओरखडा

देठ सुटावा फांदीत गुंतला ॥२

सुंदरशा या जीवनाला 

गालबोट का लावावे

सुकल्या वाचून सुमन 

हळुवार भूमीस मिळावे ॥३

अवघा गंध आकाशात 

मंद धुंद भरून राहावा

आणि हरेक अंकुराला 

निर्माल्याचा हेवा वाटावा ॥४

कधी उमटली अन हरवली

ठाव लहरींचा नाही सलीली

तद्वत आली आणिक गेली 

गोष्ट घडावी क्षणात सजली ॥५

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 

ते डोळे

ते डोळे

******

ते डोळे विलक्षण 

भरलेले तेजाने 

शांत नि शीतल 

पाझरती करूणेने ॥

त्या डोळी बालपण 

आलेले उफाळून 

धुव्वाधारि रेवेने द्यावे 

जसे अंग सोडून ॥

त्या डोळ्यात आकाश 

शून्यामध्ये हरवले 

कुण्या आर्त टाहोने 

जगामध्ये परतले ॥

ते डोळे बेदखल 

आत्मरंगी रंगलेले 

पाहूनीया अमानुषता 

आक्रंदत रडलेले ॥

ते डोळे बुडालेल्या 

पुण्यदायी तीर्थाचे 

ते डोळे उद्याच्या 

मंगलमय आशेचे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘