डॉक्टर बाबासाहेब आंबेडकर (६ डिसे. 2023 )

डॉक्टर बाबासाहेब आंबेडकर (६ डिसे. 2023 )

***********************

त्यांनी डॉक्टर आंबेडकर वाचले नाहीत 

त्यांना डॉक्टर आंबेडकर कळलेही नाहीत 

तरीही काहीही फरक पडत नाही 

कारण त्यांना कळत आहे 

त्यांची मोकळे आकाश आणि भरारता मुक्त वारा 

आणि त्यांना हे माहित आहे की 

या निळागर्द आकाशातला 

त्यांचा देव बाबासाहेब आहे .

कारण या निळ्या आकाशाची देण 

हे त्यांच्या कष्टाचे फळ आहे .

ते जातीभेदाचे कडवट रसायन 

अजूनही उकळत आहे 

मला हवे मलाही हवे मलाच हवे 

कसेही करून हवे 

जातीच्या कळपापासून हवे 

वा धर्माच्या संघटनेतून  हवे 

हा हव्यास तेव्हाही होता आताही आहे 

कदाचित हा हव्यास अमर आहे 

वा हा हव्यास  मनाचा मूळ गुणधर्म आहे 

पण या हव्यासासाठी लावली जाते मानवता पणाला 

ओढले जाते रस्त्यावर कोणाला 

त्याचे सर्वस्व हिरावून

त्यांचे तनमन मानसन्मान मातीमोल करून 

तेव्हा त्या कृत्याला अमानुषाहूनही अमानुष म्हणणे रास्त ठरते 

परिस्थिती माणसाला श्रेष्ठ बनवते 

किंवा लाचार बनवते जन्म नाही 

हे गळी उतरवणे अशक्य असूनही 

त्यांनी ते केले आणि मग आत्मग्लानीचे 

मणा मणाचे हजारो वर्षाचे ते लोढणे 

फेकून देता आले 

हजारो लाखो करोडो पिचलेल्या लोकांना

त्यांच्या त्या अद्वितीय अवर्णनीय महन्मंगल पवित्रेक  कार्याला शतकोटी प्रणाम !

त्यांच्यासाठी महामानव विश्वरत्न 

या पदव्याही किती लहान वाटतात 

कधीकधी वाटते ते जर असते तर 

त्या माझ्या जगदबंधुला मी फक्त एकदा 

कडकडून मिठी मारली असती 

आणि शब्दावाचून माझी भावना व्यक्त केली असती .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ .

आरंभ नव्याचा

आरंभ नव्याचा

************

हरवले माझे पण कण इवला होऊन 

गिरनारी पहाडी मी जाहलो आनंदघन ॥१

पाठीवरती ओझे ते नव्हते मोठेपणाचे 

चिंता व्यथा काळजीही नव्हते नाव कशाचे ॥२

असे इथलाच जणू मी बहु रे युगा युगांचा 

मज दाखवी ओळख पत्थर पाया खालचा ॥३

वेढून पहाडा होता तो गंध रानाचा ओला 

चिरपरिचित किती अनंत जन्मी हुंगला ॥४

ती वाट कितीदा होतो चढूनी मी उतरलो 

अन शिखरावरती अवधूता त्या भेटलो ॥५

 रे थांब इथेच जीवा हा गाव से मुक्कामाचा 

इथेच पडावा देह घडो आरंभ नव्याचा ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ .

कृपा

गिरनार परिक्रमा ३

***************

इवलाली कृपा आकाश होऊन 

माझिया मनात आली ओघळून ॥१

सहज घडले असे जे वाटते 

सहज परि ते कधीच नसते ॥२

विश्वसुत्रधार सांभाळतो भक्ता 

अनन्य शरण  तया पदा येता ॥३

तयालागी असे भक्तांचे व्यसन 

कळू कळू आले संतांचे वचन ॥४

पाहता वळून दिसे त्याच्या खुणा 

घेई उचलून पदोपदी देवराणा ॥५

देता हेतूविन तया प्रेम कणभर 

जहाला देव तो सुखाचा सागर ॥६

अगा विश्वंभरा कृपा सरोवरा 

ठेवी सदोदित मज तुझ्या दारा ॥७

हरखुन भाग्य पाहतो विक्रांत 

तयाच्या प्रेमात सुखाने डोलत ॥८

निरोप

निरोप

******

धुणीचा निरोप समिधास आला 

वन्ही धडाडला आकाशात ॥१

वाजे पडघम तुतारी सनई 

मिलनाची घाई बहू झाली ॥२

उधळली फुले रांग तोरणाची 

रंन्ध्र  सुगंधाची घर झाली ॥३

झगमगू आले सप्तरंगी दीप 

अरूपात रूप मावळले ॥४

जरी घडीभर विरह वेदना 

किती जीवघेणा काळ वाटे ॥५

विक्रांत पिकल्या फळा देठ झाला 

पडला राहिला कुणा ठाव  ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 

गिरणार परिक्रमा २

गिरनार परिक्रमा २

***************

पायाखाली खडे टोचतच होते 

पाऊल पुढे परी चालतच होते ॥

घेता घेता नाम अपशब्द कधी 

मस्तकात कळ जाता येत होते ॥

नाही कसे म्हणू घडत जे होते 

अजूनही देहासवे नाते घट्ट होते ॥

वेदनांचे सुख या देही होत होते

वेदनांचे फुल देवा तव पदी होते ॥

आणिक नजर खिळली खालती

पावलो पावली  रुप तुझे होते ॥

हजारो सोबती कुणी ते नव्हती 

तूच फक्त चित्ती मज पुरे होते ॥

अशी जगण्याची दावलीस रीत 

अफाट इवले अस्तित्व हे होते ॥

झाली शिकवणी झाली उजळणी 

विक्रांत जगणे किती सोपे होते ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ .

निभ्रांत

निभ्रांत

******

शोधावे कुणाला भेटावे कुणाला 

ठेवावे कुणाला हृदयात ॥१

भजावे कुणाला त्यजावे कुणाला 

म्हणावे कुणाला जिवलग ॥२

स्मरावे कुणाला नमावे कोणाला 

धरावे कुणाला अंतरात ॥३

ऐसीया प्रश्नात असता धावत 

जन्म हरवत जात उगा ॥४

तेधवा श्री दत्त प्रकटे मनात 

स्वामी समर्थ भगवंत ॥५

करुनी  निभ्रांत ठेवी भ्रूमध्यात 

आणून विक्रांत सहजीच ॥६

हरवले मन हरवले ध्यान 

जाणीव संपूर्ण पै शून्यात ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ .

साधु बैरागी

साधु बैरागी

*********

घरदार नसलेले संसार सोडलेले

तथाकथित 

आासक्ती पाशा पासून मुक्त झालेले

साधु बैरागी

अन्न वस्त्राची फिकर सोडलेले 

तरीही हातामध्ये घेऊन कटोरा 

भिक्षेसाठी थांबलेले

साधु बैरागी

निवाऱ्याची चिंता नसलेले 

तरीही निवारा घेत आणि शोधत असलेले

अन चिमूटभर गांजाला आसुसलेले

साधू बैरागी .

दिसत होते मला

काम क्रोधाचे न मिटणारे रंग 

कळत नकळत मनात बाळगत

साधुत्वाच्या अहंकारावर आरुढ झालेले 

साधू बैरागी ॥१

तर मग हा निसंगत्वाचा अर्विभाव 

देव शोधनासाठी आहे की 

काम चुकारपणा करता आहे

किंवा हा ऐदी जीवन जगण्याचा

राजमार्ग आहे मला कळत नव्हते

असे शेकडो हजारो लाखो साधु 

राजमार्गावर तीर्थस्थानावर 

झुंडी झुंडीने मठामधून

तटा तटावर घाटा घाटावर 

बसले आहेत ठाण मांडून .

आणि तरीही तरीही तरीही

एक अनामिक आकर्षण 

त्यांच्याविषयी 

त्यांच्या जगण्याविषयी 

येते मनात दाटून .

जमीन अंथरून आणि आकाश पांघरून 

घेण्याची ती उर्मी ती धाडस

पंचमहाभूतांशी एकरूप होण्याची 

ती शक्ती ती  वृती

नसलेपणात वावरण्याची ती हिंमत

त्याच्यासमोर नतमस्तक होते मन ॥२

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ .