कवितेसाठी कविता

बुधवार, ८ मार्च, २०२३

Thank you

************

I may not be in your memory,

I may not be in your world,

I may not be in your business,

and I may not be in your parties.

But still you accepted me,

my existence in you

without any expectations.

You uttered few words for

my prosperity health and wealth,

it made me strong

and more sensitive ,

gave me energy like blessing sunshine.

It may be formal

a task of few seconds.

Allowed me to fill with gratitude

with nameless love and affection.

Thank you for

your tiny though

million times used words.

Which are always

bonding and charismatic,

wishing me

Happy Birthday.

🌾🌾🌾

©Dr.Vikrant Tikone https://kavitesathikavita.blogspot.com ☘☘☘☘☘☘ ..

मंगळवार, ७ मार्च, २०२३

खोटा पैसा

********

खोटा पैसा देवाला

हळूच वाहून टाकला

चालवण्याचा सगळा

मग व्याप तो गेला

पुण्याच्या खात्यात

तो बहुदा जमा झाला

नाही झाला तर त्यात

तोटा तो रे कुठला

मीही एक खोटा पैसा

दानपेटीत पडलेला

संसारात व्यापारात

सदा बाद झालेला

या दानातून त्या दानात

उगाच पडत आलेला

ज्याने त्याने लवकरी

सुटका करून घेतलेला

कधी दत्ताच्या थाळीत

कधी देवीच्या आरतीत

कधी भिकारी ओंजळीत

कधी नदीच्या प्रवाहात

कुठे कुठे वाहिलेला

छापा काटा पुसलेला

खरा असो वा असो खोटा

धातूचा तो तुकडा असतो

कुणीतरी कुठे पाडला

धर्म तोच निभावत असतो

असून मूल्य नाही म्हणून

सदा फेकला जात असतो.

राजा अधिकारी आणि प्रमुख्

राजा ,सचिव व विभाग प्रमुख

***†*****************

एकदा एक राजा चुकून

त्याच्या राज्याच्या

एका विभागात भेटीला गेला

मारता मारता फेरफटका .

एका जुनाट जवळच असलेल्या

इमारतीत आला

तेथील लोकांच्या

तक्रारीच्या ऐकून गल्ला

खूपच कावला अगदी वैतागला

त्याचा पार मुडच गेला

मग तो म्हटला त्याच्या सचिवाला

ऐक हे काम बेकार झालय

कुणाला तरी जबाबदार धरा

आणि चांगलीच शिक्षा करा

होय महाराज नक्कीच

तो सचिव म्हणाला

मग त्यांने आज्ञा दिली

त्याच्या शिपायाला

लागोलग जा अन

इथल्या प्रामुखाला धर

व चढव फासावर

शिपाई तर

असल्या कामात चोख असतात

साहेबाचा लगेच शब्द झेलतात

हुकुम लगेच आला अमलात

खरंतर

साहेबाच्याच लोकांनी

बांधले होते ते घर काढून टेंडर

गरजू लोकासाठी एक थातूरमातूर

रग्गड पैसे ओतले कुठे कुठे खर्च केले

किती चांगले किती वांगले

कुणी नाही पाहिले नाही मोजले

आणि जरी त्या गरजू लोकांना

ते नव्हते आवडले

तरीही राहणारे तिथे राहिले

होत असून गैरसोय चरफडत बसले

आणि संधी मिळताच बोंबलत सुटले

आता कुठल्याही अप्रिय घटनेला

एक बळी द्यायला लागतो

तो जर असेल निरुपद्रवी

गरीब आवाज न करणारा

तर पहिला पकडला जातो

तसा एक बकरा सापडला

आणि फासावर चढवला गेला

पुढे त्याचे काय झाले

न ठाऊक कुणाला

कारण राजाकडे असतात

असे साहेब हजार

सारे हुकमाचे ताबेदार

अन राजाच्या सोबत कॉन्ट्रेक्टी बाजार

एक गेला की दुसरा तयार

तर मग त्या साहेबालाही

मिळाली शाबासकी

त्याची खुर्ची झाली पक्की

पण तेव्हापासून झाडूवाल्याने

झाडू नाही मारला

तरी प्रत्येक प्रमुखाला घाम फुटतो

पाणीवाल्यांनी हौद नाही भरला

तरी त्याचा उर धडधडतो

कारण त्याला ठाऊक असते

झाडू मारला नाही गेला तर

फाशी त्यालाच मिळणार!

हौद भरला गेला नाही तर

फाशी त्यालाच लागणार !

अन नोकरी सोडली तर

उपाशी मरणार !

त्यांना खरंच ठरवता येत नव्हते

रोज मरणे बरे की उपाशी मरणे बरे

.🌾🌾🌾

कशाला येऊ मी भेटाया होलीके
साहू गे चटके
तुझे उगा ॥१
येथे काय कमी आहे माझी आग
जळतात राग
अविरत ॥२
पेटवली धुनी दत्तात्रेये आत
समिधा अनंत
पडतात ॥३
हे काय असेल एकाच जन्माचे
अपार राशीचे
इंधन रे ॥४
जळाल्या वाचून आता ना सुटका
पुण्याचा नेटका
यज्ञ झालो ॥५
तुझे जळू दे ग जमलेले तण
मळलेले मन
माझे जळो ॥६
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे https://kavitesathikavita.blogspot.com ☘☘☘☘☘☘ ..

उमाळा

******

तेच स्निग्ध चांदणे

पुन्हा माझ्या मनात

तेच नितळ गाणे

पुन्हा माझ्या कानात

तो स्पर्श आळू माळू

पुन्हा झिरपला डोळा

पौर्णिमेचे बळ अन्

ये सागर कल्लोळा

किती किती कुठे पाहू

ही जोत्सना उरात घेवू

हरवता देहभान

काय कुणास देवू

हा सुगंध कुठला

कणकण मोहरला

हा भाव गहिरा

साऱ्या नभात व्यापला

काय सांगू कुणाला

विक्रांत उधान जाहला

जीवनाने झेलला या

एक सुखाचा उमाळा

🌾🌾🌾

रविवार, ५ मार्च, २०२३

ज्वाला

*****

सुटतात गाठी जळता शेवटी

हरवून बंध जाती सारी नाती ॥

पडे देह आगी कापुराच्या वाती

लपेटून ज्वाला पंचतत्वा नेती ॥

तिथे मोडते रे हरेक आकृती .

असे क्षण हाच फक्त तुझ्या हाती ॥

सुखासवे जाते ओझे वेदनाचे

मावळती भास सत्य त्या दिसाचे ॥

जुने पान जाता नवे पान येते

चक्र जीवनाचे वाहत राहते ॥

रेखाटने क्षण कर्म जीवनाचे

भरो रंग त्यात मन रांगोळीचे ॥

अवधूत रंगी रंगला विक्रांत

धडाडून ज्योत भगवी मनात ॥

🌾🌾🌾

शनिवार, ४ मार्च, २०२३

दत्त देईल ते

********

दत्त देईल ते घ्यावे दत्त नेईल ते द्यावे ॥

दत्ता हृदयी धरावे आणि काही न मागावे ॥

रोगा रोग म्हणू नये भोगा भोग म्हणू नये ॥

सारे येतसे वाट्याला जीवा देही पडलेल्या ॥

नाव प्रारब्ध त्या द्यावे कर्मभोग वा म्हणावे ॥

घडो घडते आघवे त्याला बाजूला सारावे ॥

चित्त दत्ताशी बांधावे सारे जीवन जगावे ॥

ऐसे संतांचे बोलणे जगो विक्रांत कृपेने ॥

https://kavitesathikavita.blogspot.com

🌾🌾🌾