प्राजक्तओळी

प्राजक्तओळी 

*********

हे शब्द अन या काही ओळी 

तुझ्यासाठी मी कविता लिहिली 

ओळखून तू नच ओळखते 

त्रयस्थ  मोहर फक्त उमटते 

त्या वाहवेला लाखअनेकात 

उचलून असे मी ओठी लावत

कळते तुला वा नच कळते 

मन नभात परी उंच झुलते

सारीच फुले ती धरतीसाठी 

धरतीला जरी असे माहिती 

तरीही प्राजक्त असतो सजवत

इवल्या जागेत जन्म उधळत

मी पणाने त्यावर अलगद

क्षणभर आपले नाव कोरत

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘ ..

प्रेम ओळखावे

प्रेम ओळखावे

************

खरे प्रेम ओळखावे 

कुणी सावज न व्हावे 

शब्द स्पर्शी हिंसा येता 

प्रेम नाही ते जाणावे 

नसलेल्या प्रेमासाठी

कुणी उगा मरू नये

कणभर सोन्यासाठी

आगी  उडी मारू नये

कधी कुणी चुकते ही 

भूल मना पडते ही 

पारध्याच्या गाण्यामागे 

हरीण ते धावते ही 

कधी कोणी निभावते 

कोणी जाते माघारी रे 

फुलतांना कोमजते 

फुल ते ही असते रे 

कधी मने तुटतात 

हात अन सुटतात 

हरकत नाही त्यात 

अपघात घडतात 

मिळतात प्रेम परी 

उरी घट्ट धरावे रे 

कधीतरी जीवनाला 

डोळाभरी पहावे रे 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘ ..

दत्त लेखणी

लेखणी

******

दत्त कीर्ती साठी 

जाहलो लेखणी 

सुख ते अजूनी

काय असे ॥१

दत्त रूप ध्यातो 

दत्त गुण गातो 

दत्ताला स्मरतो 

येणे गुणे ॥२

दत्ता विनवितो 

दत्ताशी भांडतो 

सलगी करतो 

लडिवाळ ॥३

सुखदुःख सारे 

दत्ताला सांगतो 

आशिष  मागतो 

हक्काने रे ॥४

घर दारा पोरे 

तया हाती देतो 

सांभाळ म्हणतो 

वेळोवेळी ॥५

दिसल्या वाचून 

विश्वास जागतो 

मजला पाहतो 

दत्तराज ॥६

विक्रांत दत्ताचा 

दास म्हणवितो 

सुखात राहतो 

सर्वकाळ ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘ ..

देह वाहतो

देह वाहतो

********

मरणाच्या वाटे देह हा वाहतो 

क्षणक्षण खातो काळ त्याचा ॥१

तया निरुपाय असे जगण्याचा 

पिंड पोसायचा जन्मभर ॥२

जाती हत्ती घोडे रथी महारथी 

नवे उपजती लढावया ॥३

जन्म आपोआप झाला असे वाटे 

मरणही दाटे तैसेच ते ॥४

उदर भरण कुटुंबं पोषण   

यातच जीवन सरू जाते ॥५

विक्रांत हताश रिक्तता पाहत 

मनाच्या राज्यात निजू जातो ॥६

कोणा आळवावे सोडवा म्हणावे 

गुमान मरावे किंवा येथे ॥७

जरी सोडवता म्हणतो मी दत्ता 

कळपाच्या वाटा तरी चाले ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘ ..

मनिषा अभ्यकर ताई.

मनिषाताई . 

*********

लेक लाडकी ज्ञानाईची

गुपितं सांगते भक्तीची 

ज्ञान  कर्म अन योगाची

करून उकल शब्दांची 

कृष्ण सखासे ताईचा 

सदा सर्वदा प्रीतीचा

चिंतनात जे काही कळले 

ज्ञानकण जे त्वा जमविले 

जनहितार्थ करूणा ल्याले 

मुक्त हस्ते आम्हा वाटले 

अशीच राहो सदैव सजत

शब्द पुजा ही सुंदर घडत

डॉ.विक्रांत तिकोणे

कळेना

कळेना

******

कळता कळेना 

मजलागी दत्त 

म्हणवितो भक्त 

तरीसुद्धा ॥१

 कळेना भजनी 

कथा प्रवचनी 

पूजेच्या साधनी

काही केल्या॥२

हरवले शब्द 

थकली कवणे 

झाले दीनवाणे

महाग्रंथ ॥३

चोखाळल्या वाटा 

किती एक इथे 

परी भेटले ते 

गाव रिते ॥४

नसते मरण 

परंतु आशेला 

जीवन पणाला 

लावले मी॥५

शेवटचा क्षण 

पाहिल मी वाट 

प्राण डोळीयात 

ठेवूनिया ॥६

घेऊनिया दत्त 

प्रतिमा विक्रांत 

हृदयाशी घट्ट 

धरीतसे ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘ .

विरहण

विरहण

****

ते दुःख 

तुझ्या विरहाचे 

रात्रंदिन जाळणारे

बुडविले गाण्यात मी

विसरण्यास तुला 

तेच  मार्ग जुने

चोखाळले

पुन्हा  मी 

मागीतली

बदनामी अशी 

वेड्यात जमा 

झाले मी

यत्नांनीच 

साऱ्या पण

झाल्या तीव्र 

तव आठवणी 

आणि गेल्या 

खेचुनी मजला

पुन्हा तिथेच

शतखंड करुनी 

रिती रिती 

ही स्वप्न झाली

तन मन माझे

पोखरली

स्तब्ध तशाच 

रम्य आठवणी 

आणि सोबती

करूण विराणी

मिळू नये 

कुणास कधी

जगात प्रेम 

असे निष्फळ

सुकू नये

बाग कधीच

स्नेह पाणी 

घातले अपार

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘ .