शनिवार, १८ जून, २०२२

तुझे घर

तुझे घर
******::

का गं बाई वाट सुखाची 
तुजला ती भेटत नाही 
किती केला त्याग तरीही 
पोच तुज का मिळत नाही .

होय तुझे ते कर्तव्य असे 
म्हणून का तू गुलाम असते 
करते करते करते म्हणून 
जगाच्या अंगवळणी पडते 

तुझ्याविना घरास या गं
घरपण ते मुळीच नसते 
तरी का  घरास तुझी या
किंमत ती मुळीच  नसते 

थांब जरा नि बघ ताणून 
काय तुझी किम्मत असते 
तशी तुटू तू देणार नाहीस 
कारण घर हे तुझेच असते 

तुझ्या घराचे तुच देवघर 
आणि निर्णया तुझी मोहर 
तसे असेल तर ते तव घर 
अन नसेल तर निर्माण कर

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘३७८

शुक्रवार, १७ जून, २०२२

जीव

जीव
***:
तू सांगायचीस 
एक गोष्ट मला 
पोपटात जीव 
असलेल्या राक्षसाची
अन मी हसायचो 
म्हणायचो
असे कुठे असते का ?
एकाचा जीव 
दुसऱ्यात राहतो का ?
तू चिडायचीस रागावयाचीस 
अन म्हणायचीस  
आई कधीच खोटं बोलत नाही !

मग एक दिवस 
तू गेलीस दूर निघून  
घर शहर सोडून . .
तेव्हा मला पटले 
तुझी आई 
खरं तेच सांगायची 
एकाचा जीव 
दुसर्‍यात असतो ते !
राक्षसाचा जीव 
पोपटात असतो ते !

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

गुरुवार, १६ जून, २०२२

गीत

गीत
*****

वदणार गीत नव्हतो परी 
या ओठानी केली फितुरी 

शब्दातआले भाव विभोर 
ह्रदय उघडे झाले समोर 

अन तू त्या म्हणताच बरे 
डोळ्यास फुटले लाख झरे 

कधी बहाना झाला धुराचा 
काही हवेचा थंडपणाचा

विद्ध हरिणी होतीस तू ही
शल्य उरात घेऊन काही

त्या अश्रूचे झाले अमृत 
गेल्या जखमा घाव मिटत

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

बुधवार, १५ जून, २०२२

संभाळतो दत्त

 

संभाळतो दत्त 
***********
कारणा वाचून संभाळतो दत्त 
ठेवतो सतत याद त्याची ॥१
आम्ही नच भक्त जाणतो ना भक्ती
साधनेची युक्ती कळेचिना ॥२
आवडतो दत्त तया प्रेमापोटी 
गीत येई ओठी कधी काही ॥३
जगताचे प्रेम आहे या चितात
रूपा नि गुणात धावे मन ॥४
नका बाप करू संतात गणना 
बहुत कामना मनात या ॥ ५
विक्रांता या लाज परी न तयाची 
कशाला ढोंग्याची गादी वाहू॥६
मोहात देहात अनेक जन्मात
मज वाहू देत दत्तराया ॥७
तुज आळवतो कदा एकांतात 
किती सुखा त्यात आहे सांगू ॥८
देह हा तुझाच मन हे तुझेच 
जगणे तुझ्याच पायी दत्ता ॥ ९
बाकी घेणेदेणे काही चुकवणे 
घडते कृपेने तव प्रभू ॥ १०

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘


 

कारण

कारण
******

कारणेही खूप होती 
कामेही खूप होती 
पण ते सारेच
वरचे बहाणे होते 
खरंतर तुला फक्त
उगाच पाहणे होते 
जाता जाता सहजच 
हाय-हॅलो करणे होते
निष्पन्न अन त्यातून ? 
 छे! काहीच करणे नव्हते 
एक झुळूक वायूची 
होऊन फिरणे होते 
सुगंधित मन अन
अस्तित्व करणे होते .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

मंगळवार, १४ जून, २०२२

डोळे

डोळे
***:
डोळ्यात सांडल्या 
प्रतिबिंबाचा
अर्थ शोधत 
येते आकाश 
अन विचारते 
मी थांबू का इथे ?
तेव्हा 
आसवांचा पूर येतो
डोळ्यातून .
अन मिटतात पापण्या
उत्तर दिल्यावाचून .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

सोमवार, १३ जून, २०२२

मळलेली संध्याकाळ


मळलेली संध्याकाळ
***********

मळलेली संध्याकाळ 
होती ओघळत
राक्षसी इमारतीच्या 
भिंतीवरून 
साऱ्या तावदानात 
विटलेले रूप 
आपले पाहत  

खर्रखटक खर्रखटक
चायनीजचा झारा होता
कढईवर  आपटत 
तिखट जळता 
दर्प हवेत सोडत 
फुटपाथवर टाकून
जुनाट खुर्च्या 
झाकली दारू 
होते कुणी ढोसत

अन पलिकडे 
स्वीट मार्टसमोर 
सुटलेले देह 
प्रमाणाबाहेर
एक एक करत 
ताव मारत 
पाणीपुरीवर

भरभरून वाहत 
टीएमटीचे धुड
करीत खडखडाट 
प्रत्येक स्पीड ब्रेकरवर .

रिक्षा भूक लागल्यागत 
चेव येऊन होत्या घुसत 
इकडे तिकडे
जोरात किंचाळत

माणसेच माणसे 
गवतासारखी 
उगवलेली सगळीकडे 
रस्त्यावर फुटपाथवर
दुकानात अन बाहेर
अस्ताव्यस्त अनिर्बंध 
काळाचा कण गिळत 
वा काळ त्यांना गिळत

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

वाट (नर्मदा काठावरील कविता)

वाट (नर्मदा काठावरील कविता) ******* देही सजलेली वाट मळलेली  उधळून माती नभी दाटलेली  तीच तीच वाट जरी पायाखाली  हर दिन नव्या स्पर्...