शनिवार, १४ मे, २०२२

केतकीचे शब्द

केतकीचे शब्द
***********
कुठे घोस केतकीचा
कुठे चंद्र शरदाचा ? ॥

एक शब्द मतासाठी 
एक शब्द सत्वासाठी ॥

म्हणताच कुणी अरे 
तेथे उमटतो का रे ॥

जातिभेद गाडा सारा 
धर्मध्वज हाती धरा ॥

बोलू नये जाणत्याने 
ज्याने दुखावती मने ॥

अजाणाचे शब्द तेही 
नको करणारे लाही ॥

जग सारे जाणते रे 
पाणी कुठे मुरते रे ॥

घेत हाती फावडे ते 
कोण पुढे धावते ते ॥

खणू नका कुणी अरे 
रोप मराठी ते मरे ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

शुक्रवार, १३ मे, २०२२

दत्त सर्वव्यापी


दत्त पाहिला 
*********
दत्त पाहिला जनात 
दत्त पाहिला मनात 
दत्त पाहिला वनात 
दत्त ठाई ठाई ॥१

दत्त पाहिला प्राण्यात
दत्त पाहिला पक्षात
दत्त पाहिला वृक्षात 
दत्त कणोकणी ॥२

दत्त पाहिला पाण्यात 
दत्त पहिला धान्यात 
दत्त पाहिला अन्नात 
दत्त प्रसादात ॥३

दत्त पाहिला डोळ्यात
दत्त पाहिला मनात 
दत्त पाहिला हृदयात 
दत्त अंतर्बाह्य ॥४

दत्त  पाहिला स्थुळात 
दत्त पाहिला सूक्ष्मात 
 दत्त पाहिला सर्वांतरात
 दत्त महाशून्यात ॥५

दत्त उणे या जगात 
काही दिसेना विक्रात 
दत्त गाण हे दत्तात 
उमटे कौतुकात ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

गुरुवार, १२ मे, २०२२

असे कसे म्हणू


असे कसे म्हणू
***********

जर का तू अजूनही
सापडली नाहीस मला
तर तू हरवली आहेस
असे कसे म्हणू मी तुला॥

जर का तू  अजूनही
दिसलीच नाहीस मला 
तर तू कळली आहेस 
असे कसे म्हणू मी तुला॥

तुझे सोनसळी लावण्य 
अन उर्जेचे  अवतरण
मजला जाणवत नाही 
असे कसे म्हणू मी तुला॥

एक अनाकलनिय 
गुढ तरीही हवे हवेसे
अनूभुतीचे जग नकोय
असे कसे म्हणू मी तुला॥

येण्या जाण्याचे सारेच
स्वातंत्र्य आहे तुला
तू बेपर्वा चंचल आहेस
असे कसे म्हणू  मी तुला॥

शक्ती वृती जगण्याची 
आस प्यास ह्रदयाची
तुुला विसरून जगावे
असे कसे म्हणू मी तुला॥

स्वप्नांचा देश दाखवते 
सुखाची सावली होते
तुझी प्रतिक्षा सुंदर नाही
असे कसे म्हणू  मी तुला ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

बुधवार, ११ मे, २०२२

जुगार


जुगार
******
खेळलो बहुत खेळ हा शब्दांचा 
भक्तीचा प्रेमाचा दत्तात्रेया

फिरवून शब्द तेच मागितले 
अक्षरी घोटले प्रेम तुझे 

पाहियली स्वप्ने मनाच्या मुक्तीची 
नि:संग चित्ताची पुन्हा पुन्हा 

लाविले पणास अवघे जीवन 
पाठ फिरवून आकांक्षांना

फुका गेला डाव बहुदा खेळून 
जाणार येथून रिक्त हस्त 

सारेच जुगारी कुठे जिंकतात 
तरीही येतात खेळायला 

जिंकण्या तुजला येईल परत 
राहिल खेळत विक्रांत हा 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘१८९

मंगळवार, १० मे, २०२२

ती.. युक्रेन मधली /काश्मिर मधली/आणि कुठली कुठली. . . .

ती.. युक्रेन काश्मिर मधली/आणि कुठली कुठली. . . 
**************::*

कोसळून पडू नकोस 
हे माझ्या प्रिय घरा 
ढासळून जाऊ नकोस 
हे माझ्या प्रिय घरा 

धरून ठेव 
आधाराचे पिलर
भिंती घट्ट धर 
विटा पक्क्या धर
धरुन ठेव छत
घट्ट बीम धर 
आधाराचे पोलाद 
गळल्या वाचून 
गंजल्या वाचून
ठेव  वाचवून
माझ्यासाठी स्वत:ला 
ठेव राखून

मी नक्की येईल 
घरी परत 
तेव्हा तू माझे 
कर स्वागत

तुटतील दारे 
कडाडत 
पडतील खिडक्या 
धडाडत 
फुटतील काचा 
खच  होत
कोसळतील तावदाने  
निखळत 

मला माहित आहे 
हौसेने लावलेले रंग 
पडतील काळपट 
धूराने दारूने 
उडणाऱ्या धुळीने 
तेज हरवत 

जमवलेले सामान 
जाईल चोरीला
पडेल कुणा उपयोगाला
ते ही बरेच  पण 
काही विखुरले जाईल
तर काही तोडून मोडून 
फेकले जाईल बाहेर 
हरवेल सार

तो सोफा तो पियानो 
तो शोकेस तो ऑर्गन 
कदाचित होतील 
छिन्न भिन्न.
वेळ नाही मला 
ते डीश उचलायला 
बेडशीटची घडी घालायला 
गाद्या झाकायला 
नाईलाज आहे माझा
असे एकटे सोडते तुला 

आकाशात घरघर 
होऊ लागली आहे 
रणगाड्यांची धडधड 
ऐकू येऊ लागली आहे 
सायरन वाजू लागले आहे
आता त्वरा केली पाहिजे 
मला हवे निघायला 
हे कुशीतले बाळ 
हवय सांभाळायला

पण निघता निघता 
एवढेच सांगते 
हे माझ्या घरा 
तू म्हणजे मीच आहे 
तुझ्या कणाकणात 
अन कोपऱ्या कोपऱ्यात 
माझे अस्तित्व आहे 

तुझ्या पासून दूर राहणे 
म्हणजे माझेच 
दोन भाग होणे आहे 
पण मी कुठेही असेल 
अन कशीही असेल 
सदैव इथेच असेल 
हे माझ्या प्रिय घरा.......... . .


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘


सोमवार, ९ मे, २०२२

हासताच तू

हासताच
******

बदलून रंग डोळ्याचे 
तू तेव्हा हासली होतीस
मग मीही बदललो थोडा
तू मनात बिंबत होतीस
हलवून हात लगेच 
तू पुन्हा निघाली होतीस 

एकेक केस मोकळा 
वाऱ्यावर लहरत होता
गीत धुंद यौवनाचे 
गंध हवेत दरवळ होता 
विझणार्‍या आकाशात 
अंगारही हलकाच होता 

मग पुन्हा झाला अंधार
पुन्हा उगवला तारा
वाळूवर वाहत्या लाटा 
प्राणात पहुडला वारा 
दाटला व्याकूळ एकांत 
जगण्याची झाली कारा 

अवसेच्या अंधारात 
दिसतेच लख्ख आभाळ 
तम भरल्या अरण्यात 
काजवाच गमतो जाळ
पडताच पुढती पाऊल 
ये कानात कुणाची हाळ .

हे जगणे असेच असते 
कळणाऱ्याला कळते
असण्याच्या तावावरती
कविता एक उमटते

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘













रविवार, ८ मे, २०२२

येवो कळवळा


येवो कळवळा
***********
विटल्या सुखाचा 
मनात कल्लोळ 
वाहती ओघळ
नको ते रे ॥१
कैसे मज देवा 
असे फसविले 
संसारी गोवले 
असक्तीच्या॥२
धनदारा सुत 
ठेविले मानात 
ठकविण्या हात 
कोणा ऐसा ॥३
चोरले आयुष्य 
भजना वाचून 
माप ते देऊन  
तोट्यातले॥४
तुझिया मायचे
कळू ये लाघव
परंतु उपाव
सापडेना ॥५
तुझिया वाचून 
तारी अन्य कोण 
म्हणून शरण 
येई तुज ॥६
विक्रांत फुंकतो
दिवाळे विठ्ठला 
येवो कळवळा 
आता तरी ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘१३३

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...