दर्शन

दर्शन
******

कृपेने दर्शन
आले ते घडून
प्रेमाने भरून
मन गेले ॥
अहो महाराज
बसवले पंक्ती
नसुनिया शक्ती
दान दिले ॥
क्षण सहवास
स्नेहाने दिलात
सुख हृदयात
उमलले ॥
घडे ना भाषण
साधना सांत्वन
उपदेश हान
शब्दे काही ॥
परि मी पातले
अंतरी जाणले
नाथे अंगीकारले
कृपा मूर्ती ॥
विक्रांत नाथाचा
जन्म ऋणाईत
बांधी खूणगाठ
मनामध्ये॥
.....
डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.com

प्रीती झाला

पुन्हा तोच वार 

त्याच व्रणावर 

जन्म दुःखावर 

डाग नवा 

सुटता सुटेना 

व्यथेचा डोंगर 

जन्म पायावर 

उचलेना 

अवघी वचने 

करून भरली 

रानाने ऐकली 

मुक पणे 

आणि वाटवधे

स्नेहळ प्रेमळ 

करून घायाळ 

गेले कधी

गळे थेंब थेंब 

रक्त जन्मातून 

संपावे म्हणून 

संपेचना 

अवघा आक्रोश 

मृदुल फुलांचा 

मधूर गंधाचा 

प्रीती झाला

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
 http://kavitesathikavita.blogspot.in

सुख दे रे दत्तात्रेया

सुख दे रे दत्तात्रेया

*************

सुख दे रे दत्तात्रेया

दुःख ने रे दत्तात्रेया

का मी शिणतोय येथे

कळू दे रे दत्तात्रेया ॥

जाणिवा या चिरेबंदी

दाटल्या आहेत गात्रा

मन ‌क्षुब्ध पिंजऱ्यात

शांत करी दत्तात्रेया ॥

पराधीन जगण्यात

फरपटत आहे दत्ता

प्रकाशाचा कवडसा

दिसू दे रे दत्तात्रया ॥

दुज्या हाती शोधतांना

सुख जाहले वाणवा

पदी तुझ्या ठेवी मज

स्थिर चित्ते दत्तात्रेया ॥

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

https://kavitesathikavita.blogspot.com

खरे होते

खरे होते

*****

शब्द खरे होते

सूर खरे होते

परि यार माझ्या

कानी दडे होते ॥

रूप खरे होते

रंग खरे होते

परि डोळे स्वप्नी

अंध बंद होते ॥

चित्र खरे होते

विश्व खरे होते

कागद मनाचे

जळलेले होते ॥

श्वास उरी होते

हात करी होते

भीतीच्या सावली

जन्म दुरी होते ॥

देव खरे होते

गुरू खरे होते

जर तर वैरी

भाऊबंद होते ॥

चंद्र खरा होता

शीत खरे होते

विक्रांता काय रे

जळत ते होते॥

**

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

https://kaviteshahikavita.blogspot.com

मौन वना

 मौन वना
 *******
नुकतीच गाथा
परत वाचली
बांधून ठेविली
कपाटात

नुकतीच फुले
काढली सुकली
नेऊन टाकली
निर्माल्यात

नुकताच  गंध
गेला हरवून
वाऱ्यात वाहून
दूरवर

मिटले सुटले
हौसेने  मांडले
तिथेच राहिले
पाटावर

विक्रांत पाहिले
जुनाट खेळणे
मांडणे मोडणे
होतानासे

गेला मांडणारा
मांडणे सोडून
गर्द हरवून
मौन वना
***

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
 http://kavitesathikavita.blogspot.in

स्वामींचा

 स्वामींचा 
********
तुच तू दयाळा
कृपा अवतारा
चैतन्य सागरा
स्वामी राया

ज्ञान सागरीचे
मोती तू शोधून
आणिले वेचून
 आम्हासाठी

आमच्यासाठी तू
किती शिणलास
प्रसाद   दिलास
बहू प्रेमी

लंघणे पर्वत
हिंडणे जंगले
गिरी नि कंदरे 
जयासाठी 

केल्याविन सारे 
हाती दिले भोजे 
त्वा स्वानंद राजे
केले देवा

कैसे होवू तुज
आता उतराई
ओवाळू कायाही
तुजवरी

विक्रांत धाकुला
हट्टाने अडला
स्वामींनी घेतला
कडेवरी

मागावे कुणाकडे

मागावे कुणाकडे
 *************
मागावे कुणाकडे काय आणि कसे
थेंब टपोऱ्या दवावरून चालावे कसे

मागणे बहु मनी जरी असे दाटलेले
ओठांच्या पाकळीत मौनगंध साठलेले

मागणारे हात जरी थरथर बुजणारे
ठाव नच असेल का ते फुलांनी भरलेले

मागु हात हातामध्ये सोडुनीया लोकलाज
पाहू किंवा दुरूनच तया दारी होत सांज

मागण्याचा आर्तभाव कळेल का कुणाला
तनी मनी दाटलेला आवेग हा अर्पणातला

बंध हे जीवनाचे घातलेले जीवनाने
सूर-ताल मुक्त माझे कोण ऐकेल रे गाणे

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in