मंगळवार, १२ फेब्रुवारी, २०१३

विहिरीच्या काठावर



विहिरीच्या काठावर
उभी सोडुनिया दोर
मनातला घाव मागे    
गर्द हिरवा अंधार  
किती प्रेम शिंपायचं
किती नाते जपायचं
मन चिंध्या झाल्यावर  
कुणा काय सांगायचं २
ठोठावून दार दार
वळ आले हातावर
कुणी कधी ऐकले ना
उरी गारठले स्वर ३
कुठे तरी अंधारात
सारे सारे विसरावं
खोल खोल ऐकांतात
बंध तोडूनिया जावं ४

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

सोमवार, ११ फेब्रुवारी, २०१३

कृपेची दामिनी





करावे साधन l काय ते मी आता l तोच करविता l मायबाप ll ll

माझे हाती असे l बैसणे आसनी l कृपेची दामिनी l करे सर्व ll ll

केली धावाधाव l अनंत उपाय l नाही परी सोय l झाली कुठे ll ll

तया त्या कष्टाचे l झाले आज चीज l पावली ती मज l जगदंबा ll ll

असे दत्त प्रभू l कृपा शक्ती दाता l तयापदी माथा l ठेवियला ll ll

जन्मोजन्मी पुण्य l केले संपादन l त्याचे वरदान l लाभियले ll ll

जरी ना दर्शन l संवाद स्पर्शन l कृपा परी पूर्ण l ओघळली ll ll



विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

गुरुवार, ७ फेब्रुवारी, २०१३

ती भेटली की




ती भेटली की
मज कविता सुचते
अजूनही माझ्या साठी
ती कविताच असते.
आपण कविता लिहितो
असे आपणास वाटते
पण ती कविता
आपली कधीच नसते.
ते तर तिचेच
अमूर्त प्रेम असते
कणाकणातून आपल्या
हळूच रुजून येते .
त्या प्रेमाला आता
काही मागायचे नसते
कुणाकडून काही
मिळवायचे नसते 

विक्रांत प्रभाकर 


 

 


अरुपाचा खेळ l













भक्तीत भिजल्या l मनात कल्लोळ l  

तेजाचा झळाळ l कणोकणी ll ll

आनंदाचा पूर l अष्ट दिश्यांतून l

झाले तनमन l तदाकार ll ll

काही मिळविणे l बाकी न राहिले l

शब्द हरविले l सांगण्यास ll ll

देहाचिया खोळी l अरुपाचा खेळ l

श्रीदत्त प्रेमळ l दावितसे ll ll

विक्रांत प्रभाकर

http://vikrantchishodhyatra.blogspot.in/

बुधवार, ६ फेब्रुवारी, २०१३

तुझे येणे जाणे





तुझे येणे जाणे

असते जीवघेणे

जसे हाती नसते

फुलांचे फुलणे ..१

विसरलेली पुन्हा

कविता आठवणे

सावरलेले मन

होणे वेडे दिवाणे ..२

उपचार जरी ते

तुझे मोहक हसणे

घडे माझे त्यावर

पुन्हा वितळून जाणे ..३

असे सहज जरी

तुझे पाहणे बोलणे

पण माझे उगाच

नादान खुळखुळणे ..४

नको नको म्हणून

पुन्हा हवे असणे

हवे हवे असून

जीव घोर लावणे ..५

तुझे येणे जाणे ...



विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

रविवार, ३ फेब्रुवारी, २०१३

गर्भातल्या स्वप्नावर



पुन्हा डाव मांडलेला

पुन्हा डाव मोडला

जीवनाचा तिच्या  

पार चोळामोळा झाला .१.

पडता पडता खाईत

पण एक हात इवला

आधाराला तिच्या

हलकेच पुढे आला .२.

त्या हाताच्या आधारावर

गर्भातल्या स्वप्नावर

जन्म तिने जगला

मृत्यू तिथे हरला .३ .


विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

अशोक कोकणे श्रद्धांजली

अशोक कोकणे श्रद्धांजली  *********** महाड मधील आमचे घरमालक कोकणे, भाई अन् ताई यांना असलेली पाच मुले, विजय दिलीप अशोक प्रदीप आणि र...