बुधवार, २२ जानेवारी, २०१४

अवसेनंतर






अवसेनंतर 
पंधरा दिवसानं
आलो आतुर 
अधीर हृदयानं
नव्या पुनवेच 
सुखद स्वप्न
डोळ्यामध्ये 
पुन्हा घेवून
आकाश कोडगं 
होतं पण
भरलं कुंद 
काळ्या ढगान
उभा स्तब्ध मी 
काळोख होऊन
तसाच पुन्हा 
तृषार्थ डोळ्यानं

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

भय

भय *** किर्र निर्मनुष्य अश्या  जयंती माता जंगलात  मऊ मातीत उमटलेली  ताजी व्याघ्र पावुले  अन् एकटेपणी  चाललेली माझी परिक्रमा . वि...