मंगळवार, ३० जुलै, २०१३

रानच्या वाटेनी



झुळझुळ झरा

मंजुळ सुरांनी

गातो मोकळी

निसर्ग गाणी 


सुंदर पाखरे

गुंजन करुनी

अनोखे राग

देती उधळूनी 


पाऊल वाटांना

रान वेलींनी

केल्या सजुनी

फुलांच्या कमानी 


कुठल्या वारुळा

जाता जवळुनी

गेले चैतन्य

वेगे सळसळूनी


रानच्या वाटेनी

नजर भारुनी

हिरवी होवुनी

गेली निवूनी |


विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/




कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

करुणा

करुणा *******  करुणा दत्ताची वचने प्रेमाची  रत्ने शब्दांची मनी येती ॥ दत्तकृपेचा हा भरा ये सागर  लाटा लाटा वर उसळती ॥ तोच लिहवित...