मंगळवार, ३० जुलै, २०१३

रानच्या वाटेनी



झुळझुळ झरा

मंजुळ सुरांनी

गातो मोकळी

निसर्ग गाणी 


सुंदर पाखरे

गुंजन करुनी

अनोखे राग

देती उधळूनी 


पाऊल वाटांना

रान वेलींनी

केल्या सजुनी

फुलांच्या कमानी 


कुठल्या वारुळा

जाता जवळुनी

गेले चैतन्य

वेगे सळसळूनी


रानच्या वाटेनी

नजर भारुनी

हिरवी होवुनी

गेली निवूनी |


विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/




कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

माणूस म्हणून

माणूस म्हणून ****** माझ्या जीवीचे जिव्हार  गेले किती जरी दूर  जीव तुटे तयासाठी  याद येता हूर हूर रक्त माझेच तयात गुणसूत्रांची रा...