तुमची खुर्ची

तुम्ही महाथोर

बैसला टिकून

खुर्ची सांभाळून

धन्यभाग ||

सह्यांचेच धनी

आज्ञेचे गुलाम

बांधिला लगाम

सदा नाकी ||

अहो इवलाले

झालात की प्यादे

खातात मलिदे

दुजे कोण ||

किती कष्टवाल

आपुल्या मनाला 

दिलेत रोगाला

आवतन ||

बीपी मधुमेह

ताण नि तणाव

बोनस हा राव

न मागता ||

अंकुशा वाचून

मिळतो न मान

कुंजर होवून

जाणीयले ||

ऐसे व्यर्थ राजे

आपुल्या घराचे

हुकुम जगाचे

डोईवरी ||

इवलासा मान 

डोईवरी काटे

अवघे ओखटे

कामकाज ||

ऐसे हे त्रांगडे

जमते जयाला

नमन तयाला

विक्रांतचे ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

मजला दत्ता चालणे अजून

मासाचा तुकडा

माझिया मुखात

झुंबड चोरात

घार मीच ||

घेतली उपाधी

जमवून काही

माहितही नाही

ओझे किती  ||

धावतो उगाच

जगणे मनात

अडल्या पायात

कनक बेडी ||

अवधूत मार्ग

सरळ समोर

आणिक संसार

चिकटला ||

कुणाचा दिलासा

कुणाचा हवाला

परी काळजाला

शांती नाही ||

बरे हे भोगतो

उरले मी काही  

अन वाट पाही

सुटण्याची ||

तुझे चालू दे रे

वर्तुळी जगणे

पाच ठिकाणे

ठरवली ||

मजला दत्ता

चालणे अजून

प्राक्तन भरून

ठेवलेले ||

भेटू कधीतरी

कुठल्या वाटेला

आठव प्रेमाला

उन्यादुण्या ||

विक्रांत धावता  

दुनिया भोगता

उठतो पडता

दत्त कृपा ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

दत्ता तुझी कृपा

दत्ता तुझी कृपा | म्हणून जगतो |

नाहीतर होतो | फुका गेलो ||१

कृपेचे किरण | दिलेस धाडून |

अवघे मिटून | खटाटोप||२

आजकाल रोज | सजवतो मन

असलेले तण | उपटून ||३

कधीतरी तूच | धावत येवून

नेशील ओढून | जाणतो मी ||४

घेतोय चाहूल  | हृदयी काहूर

खडावाचे सूर | ऐकायला ||५

विक्रांत शरण | देहाला लोटतो

दत्ता बोलावतो | हृदयात ||६

वेड्यांच्या बाजारी

मुर्खाचीया बोंबा

ऐकतात कान  

दूरवर श्वान

तव बरे ||

मद भरलेला

कुणाच्या रक्तात

पडेल रस्त्यात

कधीतरी ||

रस्त्यावर घाण

जावी ओलांडून

नाकास दाबून

आपुलिया ||

तयापरी तया

त्यजियले मने

पिसाळले सुणे

समजून ||

मग अपमान

चिंध्या गुंडाळून

बसला रुसून

कोपऱ्यात ||

दत्ता दावियले

जग माजलेले

चित्ता सांभाळिले

सुखरूप ||

बसला विक्रांत

वेड्यांच्या बाजारी

दुनिया ही सारी

वगळून ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in

नको रे समाधी

नको रे समाधी

मज अवधूता

भक्तीच्या वाटा

दावी फक्त  ||

प्रेमाने रडणे

नामात रंगणे  

द्वैतात नांदणे

सुखनैव ||

याहून अधिक

काही न मागणे

दिगंबर चिंतने

जन्म जावा ||

विरक्त मनाच्या

आकाशी रंगून

जिणे उधळून

मस्त व्हावे ||

विक्रांता लागला

चैतन्य लळा

हृदयी ठेवला

दत्त सखा  ||

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in