शुक्रवार, २७ जून, २०२५

जीवन अपघात

जीवन
******
स्वप्न नभीचे होते कालचे 
आज तयाचे भान नाही 

विश्व उद्याचे होते सुखाचे 
पण तयाचे चिन्ह नाही 

जग धावते चक्र चालते 
नभी पांगते अभ्र काही 

परी कुणाला काय कळला 
व्यर्थ  शिणला शोध तो ही 

ये रे धावून घे रे पाहून 
गेल्या निघून दिशा दाही 

भोग विझले योग हरले 
हाती उरले शून्य पाही 

नसे हातात काही विक्रांत 
असे अपघात जीवनही

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ . 

गुरुवार, २६ जून, २०२५

चाक फिरते

चाक फिरते
*********
चाक फिरते जग चालते  
अव्याहत जे स्थिर असते 

ज्यांनी पाहिले त्यांनी जाणले 
बाकी वाटेवर अंध चालले 

वाट क्षणांची दोन पदांची 
चालल्यावाचून संपायची 

कुणी भुंकतो कुणी चावतो 
कुणी दुःखावर दवा लावतो 

जन्म जितुके भाग्य तितुके 
फिरताच वारा जग परके 

सत्य कळते भय हरवते 
तळहातावरी रेष उमटते 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ . 

मंगळवार, २४ जून, २०२५

दत्त दिगंबर

दत्त दिगंबर
*********
संसारी बांधलेला
पोटास विकलेला
तरी दिगंबरास
हृदयी मी धरिला ॥

शब्दात सजविला 
भावात मांडला
दत्त करुणाकर 
माझा मी मानला ॥

नामात बांधला 
ध्यानात साठवला 
दत्त  स्मरणगामी 
मनी मी प्रतिष्ठीला ॥

दिशा पांघरला 
पिसा उधळला
दत्त अवधूत 
चित्ती मी ठेवला ॥

कुणी सांभाळला
धरूनी ठेवला
दत्त सर्वव्यापी 
कुणाला कळला ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ . 



सोमवार, २३ जून, २०२५

आळंदीत

आळंदीत
*******
माझ्या आळंदीचा थाट किती वर्णावा शब्दात 
उभे आडवे चैतन्य लोटे सोनेरी लाटात ॥

उभे पदोपदी नम्र दूत वैकुंठ धामीचे 
घेती एकेक वेचून सल भक्तांच्या मनीचे ॥

दृष्य अदृष्य कृपाळ संत मांदियाळी थोर 
तया दृष्टीत वाहतो प्रेम कृपेचा सागर ॥

नाम मोत्यांचे भांडार नच सरते अपार 
शत पिढ्या जोडोनिया घ्यावे इतुके भांगार ॥

माय धन्य धन्य झालो तुझ्या नगरीत आलो 
वारी तुझिया दारीची सुख सुखाचे पातलो ॥

शब्द ज्ञानेश्वर फक्त माझ्या मनात उरावा 
जन्म प्रकाशाचा खांब देहासहित या व्हावा ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ . 

रविवार, २२ जून, २०२५

युद्ध अटळ आहेत

युद्ध अटळ आहेत  
*****
युद्ध अटळ आहेत 
विध्वंस ही अटळ आहे 
सृजन पालन मरण हे चक्र 
सदैव चालणार आहे 
शहर नष्ट होतात 
संस्कृती लयास जातात 
काळरुपी महाप्रलयात 
राष्ट्र बेचिराख होतात 

निसर्गाच्या दृष्टीने माणसांची शहर 
आणि मुंग्यांची वारूळ 
दोन्ही सारखीच असतात 
मुंग्या ही लढतात एकमेकांशी 
आणि काबीज करतात वारूळ 
मुंग्याही बळी जातात, कैदी होतात 
गुलाम केल्या जातात किंवा 
मारून टाकल्या जातात वापरून
दुसऱ्या वारुळातील प्रजातींकडून 

हे वैर हा द्वेष ही असूया माणसाची 
ही जगत्जेता होण्याची 
आकांक्षा माणसाची
हीच तर शस्त्रे आहेत 
काळात्म्याची विनाशाची 
अन्यथा समतोल कसा साधणार 
या अफाट जनसंख्या वाढीचा 
या नाश पावणाऱ्या जंगलाचा 
या असंख्य जीवांना 
नष्ट करणाऱ्या प्रदूषणाचा 
या स्वार्थलोलूप हव्यासाचा 

कदाचित माणसांना मारणारे 
हे माणूस यंत्र 
निसर्गानेच नियोजित केले असावे
हि यादवी माणसा माणसातील, 
धर्माची राष्ट्राची भाषेची 
शस्त्रे घेऊन उभी आहे

विनाश तर होणारच 
हे अलिखित प्रारब्ध असते
कारण मरणातूनच पुन्हा 
सृजन होत असते 
हे  चक्र सदैव असेच चालू राहते
पण का आणि कुणासाठी 
हे प्रश्न ज्याला पडतात 
त्यालाच ते सोडवावे लागतात 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ . 

शनिवार, २१ जून, २०२५

शांतीची आस

शांतीची आस
************
जोवर साप ते भूमीवरती 
तोवर येथे कुठली शांती 
विश्वकुटुंब जे न मानती 
फक्त बावटा धरून ठेवती 

उरात सदैव अंधभक्ती 
काय कुणाचे रे ते असती 
जे न मानती तया मारती 
तोडून फोडून वर हसती 

किती शिकले थोर जाहले 
बीज अंतरी तेच राहिले 
आत बाहेर विष लावले 
सैतानाचे ते रूप सजले 

जोवर डोक्यात बाड कोंबले 
माथे ते रे असे बिघडले 
शांती नकोच वा उत्कर्ष 
झेंड्यापायी केवळ संघर्ष

गंगा सोडूनी कुण्या गटारात 
अगा जे की गेले वाहत
रे तया कधी का कळते 
अत्तरात काय सुख असते

ती शांतीची आस व्यर्थची 
शस्त्रे तत्पर जेथे वधाची 
मरे माणूस कितीक मेले 
परी ते कुठली पर्वा नसले

श्रद्धेने त्या तांडव केले 
विश्व ढवळून नरक जाहले
कोण थोपवी यास आता 
विश्व शोधते नव्या प्रेषिता
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ . 




शुक्रवार, २० जून, २०२५

स्वीकार

स्वीकार 
*******
दुःखांच्या आठवणी नि सुखाच्या हुलकावणी 
यात कधी जिंदगानी नच जावी हरवूनी ॥१

जेव्हा जेव्हा उदास त्या स्मृती येतात दाटूनी 
झपाटूनी तन मन जाती उध्वस्त करूनी ॥२

समोर उभा वसंत मग जातो कोमेजूनी 
रक्त गोठवतो हिम राहतो विश्व व्यापूनी ॥३

मग त्या जीवा सुरेल आठवत नाही गाणी 
आक्रोशाचे सूर उरी जन्म भरे आसवांनी ॥४

आहे त्याच्या स्वीकारात कृपा येतसे घडूनी
सारे जीवन आनंदे जाते क्षणात भरुनी ॥५

क्षणोक्षणी नटणारे ऋतू येती बहरूनी 
प्रत्येक पुनव जाते अमावस्या सुखावूनी ॥६

प्रत्येक नाते सुखाने येते मग बहरूनी 
अढी मना मनातील जाते क्षणात पूसूनी ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ . 

दिगंबर आजबे

स्व . दिगंबर आजबे *********** दिगंबर उर्फ डिगा आजबे जामखेड मधील सातवी आठवीच्या वर्गात माझ्याबरोबर शिकत होता . दत्ता आणि डिगा सख्...