प्रिय बाबासाहेब
***********
कृतज्ञतेच्या किनाऱ्यावर येवुन
तुम्हाला करतो आहे मी अभिवादन
कुठलाही रंग कुठलाही झेंडा
हातात घेतल्या वाचून
तुम्ही सागर आहात म्हणून
तुम्ही आभाळ आहात म्हणून
मनामनातील मनुष्य धर्माचे
तुम्ही शिल्पकार आहात म्हणून
तुम्हाला अभिप्रेत असलेले जग
आहे प्रतीक्षेत अजून
तुम्हाला हवे असलेले बदल
तसे जुबबी आहेत अजून
संपूर्ण एकतेचे समानतेचे
अवतरण बाकी आहे अजून
पण इथे जे झाले आहे
ते ही शब्दातीत आहे
शोषितांचे उत्थापन ही
एक क्रांतीच आहे
एक चीरा खाली पडतो
तेव्हा बुरुज जातो ढासळत
माणसाला विलग करणारे
ते तट होतीलच नेस्तनाबुत
कारण तुमची स्वप्न ही
एका दृष्ट्याची स्वप्न आहे.
आणि ती पूर्ण करणे हे
दृष्टअदृष्टाचे कर्तव्य आहे.
माझ्या मनात उमटणाऱ्या
त्या स्वप्नांच्या प्रतिबिंबासकट
तुम्हाला पुन्हा पुन्हा नमन.
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
