मंगळवार, २८ जानेवारी, २०२५


  1. दादा गावंड यांची कविता (अनुवाद) edited 
    *******************
    मन हे भटकते तया भटकू दे 
    राहुनिया शांत तया पाहून घे ॥१

    बाहेर धावून करी ते व्याकूळ   
    परी स्तब्ध रहा अंतरी निश्चळ ॥२

    राहू वाहू दे हे मन नि विचार 
    व्यस्त सदोदित आणीक अपार  ॥३

    जाणीव निश्चल अलिप्त नि शांत 
    आपुलिया आत सदा अखंडित ॥४

    सौर्य मंडलास सदैव भ्रमण 
    सूर्य  परी राही ढळल्या वाचून ॥५

    धावू दे इंद्रिय इंद्रियाच्या अर्थी 
    होवो कासावीस मन मेटाकुटी ॥६

    परंतु ती ऊर्जा असू दे अलिप्त 
    धावू देत मन निरखी त्या शांत ॥७

    फुटतात लाटा अनंत वरती 
    अंतरी सागरा गांभीर्य नि शांती ॥८

    भटकती मेघ सर्व जगतात 
    परी आकाश ते पवित्र निस्तब्ध ॥९

    घटती घटना घडो जीवनात 
    राही अंतरी तू सावध निवांत ॥१०

    बडबडे मन सदैव बेशिस्त 
    ठेव आकलन शांत मी दुरस्थ ॥११

    प्रखर प्रदग्ध पाहणे घडता  
    शांती व नम्रता उलगडे चित्ता ॥१२

    अरे तू आकाश असीम अनंत 
    नच पसरले मेघ अस्ताव्यस्त ॥१३

    सावध सुधीर संवेदनशील 
    आहेस तू साक्षी तुच जाणशील ॥१४

    क्षणिक स्मृती नि क्षणिक विचार 
    नाहीस रे तू जाण हे साचार ॥१५

    सखोल गंभीर प्रचंड सागर 
    तरंग ना तू जो दिसे वरवर ॥१६

    असेअविचल सूर्य तू महान 
    नच उपग्रह विचार भ्रमण ॥१७

    तूच तूच आत शाश्वत नि स्थिर 
    विनाशी ढसाळ दिसे जै बाहेर ॥१८

    अनंत अव्याप्त असा जो शाश्वत 
    अजन्मा प्राचीन असा तू रे फक्त ॥१९

    तत तत्व असी तूच असे तो रे 
    तत तत्व असी तूच असे तो रे ॥२०

    तुझ्यातील ते हे सदा तुझे व्हावे 
    जाणीवी जाणीव सारे उजळावे ॥२१

    कालाच्या अतीत दिव्य अनुभूती 
    अक्षय अवीट यावी तुझे हाती ॥२२

    मूल्यवान अशी घटिका ही आहे 
    मूल्यवान क्षण आताचाच आहे ॥२३

    करी हे चिंतन धरी रे तू ध्यान 
    घेई तू जाणून आपल्या आपण ॥२४

    दिव्य ते आपले अंतर जाणून 
    शाश्वत नित्य घे स्वरूप पाहून ॥२५

    🌾🌾🌾
    © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
    https://kavitesathikavita.blogspot.com  
  2. स्तब्ध रहा तू रे निष्चल 

सोमवार, २७ जानेवारी, २०२५

असणे


असणे
*****
माझ्या असण्याचे गाणे 
जेव्हा होईल नसणे 
तेव्हा घडेल गवसणे
दत्तात्रेया  तुझे  ॥

जैसे सदा सर्वकाळ
व्यापुनिया आभाळ 
राहते ते सलील 
दिसल्याविना  ॥

सदा असून नसणे 
सदा नसून असणे 
अगा असे हे खेळणे 
तुझे कौतुकाचे ॥

हा असा नाहीपणा
'नाही  उर्मीच्या विना 
माझ्या उरावा अंगणा
जाणीवेच्या   ॥

गूढ जरी मी जाणतो
तव  वर्म समजतो
सारे तुच रे करतो
सर्वातीता ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ -

रविवार, २६ जानेवारी, २०२५

माझ्या अंगणात

अंगणात
********
माझ्या देवघरी सगुण खेळणी 
ठेवली मांडूनी एक एक ॥ १

लंगडा श्रीकृष्ण वाघावरी आईं 
उपदेश देई दत्तात्रेय ॥ २

गोड गणपती देव पशुपती 
देवी सरस्वती सुंदरशी ॥३

रामकृष्ण स्वामी ज्ञानदेव साई 
नर्मदा गंगाई श्रीनाथजी ॥ ४

राम पंचायन  ठेवले मांडून 
सवे .गजानन  शेगावीचा ॥ ५

खेळता खेळता भरले अंगण
भरेना ग मन काय करू ॥ ६

घराच्या आतून माय बोलावते 
जावे न वाटते परी आत ॥ ७

याद देई सांज सरू आला खेळ 
कुशीत त्या वेळ शिरण्याची । ८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ -

वन डे

 
वन डे 
****
माफ करा मित्रांनो थोडा रसभंग होतोय 
एका दिवशीच्या मैफीलीचा रंग बिनसतोय

पण हे खरे आहे की 
एक दिवस जाग येते सर्वांना 
गणतंत्र दिवसाची स्वातंत्र्य दिवसाची
 देशावरच्या प्रेमाची 
मिरतात झेंडे मिरवतात बिल्ले
मिरवतात शुभ्र खादीचे परिधान
होतो जय जयकार वंदे मातरम 
लागतात गाणी 
सीमेवरच्या बलिदानाची 
सिनेमातील देशभक्तीची 
आणि कुठली कुठली 
जुन्या वहीत लहानपणी लिहलेली
पाठ्यपुस्तकात गर्वाने गाईलेली

पण दुसऱ्या दिवशी तीच हप्त्याची बोली  
अन जमणारी टक्केवारी 
अडलेल्या माणसांची लाचारी 
खुशी नाखुशीने होणारी पाकिट मारी

म्हणे जगण्यासाठी सारे करावेच लागते 
व्यवस्थेत राहण्यासाठी वहावेचे लागते

इथे दिसे एक अर्थव्यवस्था नांदती 
जी चालते ज्याच्या हाती ससा तो पारधी
 या एकाच सूत्रावरती 

तेव्हा बरबटलेल्या हातावर चढतात मोजे 
सुंदर मखमली तीन रंगाचे 
आणि समारंभ मिरवले जातात 
झेंडावंदनाचे भाषणाचे गौरवाचे 

आणि जे नाकारतात हे बरबटणे 
प्रवाह पतित होणे 
त्यांच्या माथी येते हद्दपार होणे 
कठड्यात उभा राहणे 
देश प्रेमाच्या गुन्हा साठी

बाकी साऱ्यांसाठी येणारच असतो 
पुन्हा एक वन डे मातरम् 
पुन्हा एक वंदे मातरम

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ -


शनिवार, २५ जानेवारी, २०२५

छळ

छळ 
*****
माझ्यात उमटलेल्या 
तुझ्या अस्तित्व खूणा 
कधीच नाही मिटत   

ती आग तू लावलेली 
सारा आषाढ कोसळूनही 
कधीच नाही  विझत 

कधी वाटते मी माझ्यात 
वाहतोय ओझे जन्माचे 
मुळीच नाही जगत 

कर्ज तुझ्या प्रेमाचे 
व्याज एकेक दिवसाचे 
फिटता नाही फिटत 

थकलेत हे नेत्र आणि 
आकाशाचे चित्र तुझे 
कधीच झाले पुसट 

कळल्यावचून फलित
ध्वनी तुझ्या पदरवाचे 
राहती सदैव छळत

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ -

शुक्रवार, २४ जानेवारी, २०२५

चांदणे

चांदणे 
****
भिरभिरणारे खुळे हरिणीचे काळे डोळे
डोकावता तयामध्ये मन झाले चिंब ओले ॥१

एक थवा पाखरांचा उंच मेघापार गेला 
अन शब्द हरवला मूक माझ्या ओठातला ॥२

 उतरले हसू मग जीवनीत थबकले 
खळाळला झरा अन नाद जळी तरंगले ॥३

असे कसे कुणासाठी भान उगा अडखळे 
मातीलाही वादळाचे स्वप्न पडे वाहुटले ॥४

तोच चंद्र तीच प्रभा ओंजळीत चांदणे ही 
मिटू जाता बोटे परी मुठीमध्ये येत नाही ॥५

अगा दिसे स्वप्न कसे जागेपणी डोळीयात 
क्षणभर भ्रम पडे कुठे रे मी जगण्यात ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ -

बुधवार, २२ जानेवारी, २०२५

पाटी

पाटी
*****
तुझ्यासाठी लिहलेली दत्तात्रेया तुझी गाणी 
सांभाळली हरवली कुठे कधी नेली कुणी 

तुझ्यासाठी तुझे गाणे उतरले माझ्या मनी 
मोठेपण काय त्यात सारे गेलो विसरूनी

भक्ती माझी वाढली का जरी मज ठाव नाही 
कवितेत ओघळले  तेही माझे नाव नाही 

जयासाठी शब्द होते तया हृदयात गेले 
हेलकरी भारवाही चाकरीचे काम झाले 

शिजेल मी आणलेले येईल प्रसाद हाती
तोवरी रे माथ्यावरी सुखे वाहायची पाटी 

तुझे शब्द तुझ्यासाठी तुज भजण्याची युक्ती 
उतरून अलगद येऊ देत सदा ओठी

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ -

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...