शनिवार, २७ मे, २०२३

गिरनार पायरी

गिरनार पायरी
************
होती मध्यरात्र गिळून सावल्या 
वृक्षवल्ली साऱ्या तम पांघरल्या ॥१
उभा समोरी तो महा गिरीराज 
आतुर पाऊले हृदयात गाज ॥२
नभी तारांगण धरूनिया फेर 
भेटली नव्याने होऊन आतुर ॥३
ऐकल्या वाचून दत्त दत्त ध्वनी 
उमटला मंद रंध्रा रंध्रातुनी ॥४
एक एक पायरी सांगू लागे कानी
किती झेलले ते धन्य स्पर्श त्यांनी ॥५
मग हजारदा घ्यावी कवळूनी 
एक एक पायरी वाटले या मनी ॥६
भारावल्या दिशा कुण्या लहरींनी
हरवल्या व्यथा गेलो सुखावूनी ॥७
गमे शिखर ते खुणेची पायरी 
पायरी पायरी चैतन्याच्या झरी ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘


पाठवले देवे


पाठवले देवे 
*********"
पाठवले देवे पुन्हा संसारात 
मायेच्या जगात जमविल्या ॥१
दावियली देवे तिथे तीच माया 
साधूचीया ठाया बसलेली ॥२
इथे या धनाचा चाले व्यवहार 
तिथेही व्यापार  तोची दिसे ॥३
धनावीन इथे जगतो ना कोणी 
आले रे कळुनी पुन्हा पुन्हा ॥४
बहुत दुस्तर तरण्या ही माया 
प्रभू दत्तात्रेया तुझी राया ॥५
विक्रांता या देवा कर नाथा सम
सुटो सारा भ्रम कांचनाचा ॥६
नच दिसो डोळा अंग कामिनीचे
रूप माऊलीचे तिथे वसो ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

बुधवार, २४ मे, २०२३

गिरनार मसाले

गिरनार मसाले
***********
फसलो ना आम्ही गिरनार दारी 
मसाल्याच्या हारी मांडलेल्या ॥१
माल तो स्वस्तात घेऊ गेलो छान 
मारले वजन कळले ना ॥२
वेलची न मिरी मोकळी लवंग 
गंधाळला हिंग मांडलेला ॥३
दगड फुलांचा रंग होता साचा 
धने नि जिऱ्याचा भाव चांग ॥४
दिसे बडीशेप हिरवी भरली
रंग जायफळी तापलेले ॥५
शुभ्र खसखस खोबऱ्या सोबत
करीत शर्यत होती जणू ॥६
केशरी जायत्री तमालाची पत्री
भलती साजरी मधोमध ॥ ७
पन्नास ग्रामनी दर पावशेरी 
जाहलेली चोरी कळली ना ॥ ८
आणिक तो खडा काळीया मिठाचा 
मारूनिया दडा बादयाफुली ॥ ९
परी घरी येता आणिक मोजता
कळू आली कथा फसल्याची ॥ १०
सांगण्या कारण असे अहो जन 
या हो परतून तुम्ही नीट ॥ ११
नका बळी पडू दोन बदामांना
गोड त्या बोलांना खेडवळ ॥१२
वाटले तर न्या वजन सोबत 
असता मोजत लक्ष ठेवा ॥१३
परि ती कशाला हवी उठाठेव
जपा फक्त भाव दत्त दत्त ॥१४
विक्रांत फसला मनात हसला 
देवे शिकवला धडा छान ॥१५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘

मंगळवार, २३ मे, २०२३

मौनावली वाट

मौनावली वाट
**********"

जरी ओलांडून आलो शिखराला 
भेटे पायरीला दत्तराज ॥१
भेटला अंतरी हृदय मंदिरी 
जाणीव कुहरी वास केला ॥२
हरवला देह मन हरवले 
दत्ताकार झाले जग सारे ॥३
पहिली पायरी अंतिम असते 
व्यर्थ हे नसते संतवाक्य ॥४
आता कधी जाणे पहाड चढणे 
घडो येणे जाणे वा न घडो ॥५
उमटला ठसा पायरीचा आत 
गिरनार वाट मौनावली ॥६
विक्रांत घेऊनी घरी ये शिखर 
उजळे अंतर काठोकाठ ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘

सोमवार, २२ मे, २०२३

चालणे

चालणे
******

काया न कष्टावी स्थिती न हरावी 
अंतरी पहावी दत्त मूर्ती ॥१

बसे दत्तात्रेय मेरुच्या शिखरी 
वाडी औदुंबरी त्याचं रिती ॥२

घडे तर घडो तेथे तुवा जाणे 
परी ते शिणणे आहे काही ॥३

घडावे भजन मनी दिन रात 
उजळावी वाट अंतरीची ॥४

बाकी धावाधाव कुण्या नशिबात 
प्रारब्धवशात असते रे ॥५

तर असा काही जाहला आदेश 
धावता आवेश थोपवला ॥६

विक्रांत हृदयी धरले साधन
तैसेच चालेन आता पथी ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

गुरुवार, १८ मे, २०२३

दता भेटायाला

दता भेटायाला
***********
पुन्हा भेटायला निघालो दत्ताला 
जीवीच्या जीवाला आपुलिया ॥१

तयाविना रिते काय आहे इथे 
महात्म्य परी ते स्थानाचे त्या ॥२

जिथे गेले संत महान ते भक्त 
श्रेष्ठ नवनाथ पुन्हा पुन्हा ॥३

तयाची ती शक्ती आहे तिथे किती 
कळत्या कळती विलक्षण ॥४

मळलेले मन तिथे हो पावन 
श्रध्देची वाढून येते वेल ॥५

गिरनारी नाथा करी कृपा आता 
परत मागुता धाडू नको ॥६

घेई सामावून माझे मन प्राण
नुरावा रे कण विक्रांत हा ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

बुधवार, १७ मे, २०२३

ज्ञानदेव -कृपेचे लाघव


ज्ञानदेव -कृपेचे लाघव
****************
भाग्याचा म्हणून रानी भटकता 
भेटे अवचिता चिंतामणी ॥१
तृष्णे लागी होतो बरडी धावत 
पातलो अमृत जल तिथे ॥२
फळले सुकृत भेटले दैवत 
हव्यासा सकट दैन्य गेले ॥३
आता मी चोखट  मिरवतो दाट 
प्रेम वहिवाट आळंदीची ॥४
मायबाप सखा माझा ज्ञानदेव 
कृपेचे लाघव ओघळले ॥५
जीवनाची माझ्या सारी फुले झाली 
पडून राहिली पायी तया ॥६
आता हा विक्रांत सुखे घनदाट 
तयाचा शब्दात नांदतो गा ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

झाड

झाड **** या किनाऱ्याला  मी चालत आहे  मी माझ्यातच रुजत आहे  मी झाड होत आहे  इथले पाणी खोलवर  माझ्या आत झिरपत आहे  तोच मी जरी  काह...