मावळत्या सूर्याने

मावळत्या सूर्याने

***************

मावळून दिन गेला 

वर्षामधला पहिला 

एक एक बावीसचा 

बघ दोन होत आला 

तारखांना अंत नाही 

सारा खेळ आकड्यांचा 

काळ हा अकाल आहे 

संबंध ना घड्याळाचा 

या क्षणात काळ आहे 

जरी दिसे वाहणारा 

पण चाळा या मनाला 

कल्पनेचा वारा प्यारा 

मावळत्या सूर्याने का 

उगवत्या त्या सूर्याला 

म्हटले असे इथे की 

माझ्याहून तू वेगळा 

जीवन हे व्यक्त ज्यास

जगणे ही आहे भास 

अनाकलनीय तरी

एक दिव्य चिद्विलास 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

काका महाराज

काका महाराज 

************

महाशक्तीचा पुजारी 

स्वामी दीक्षा अधिकारी 

गुरु मूर्त स्वप्नांतरी 

पाहिली  मी ॥१

काका महाराज श्रेष्ठ 

भक्तराज ते वरिष्ठ 

घडे तयांची रे भेट

ऐसी काही ॥२

वेष तसाच नित्याचा 

काळी टोपी धोतराचा 

वरी कोट नि शोभेचा 

सुप्रसिद्ध ॥३

तया पाहता धावलो 

आणि नमिता जाहलो 

माळ रुद्राक्ष पातलो 

हातामध्ये ॥४

जरी साधने पासून 

व्यस्त दूर हरवून 

बीज पेरले येऊन 

पाहताती ॥५

कधी घडली ना भेट 

कधी पाहिली ना थेट 

मुद्रा तरी ह्दयात 

उमटली ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

दत्त कळणे

दत्त कळणे

*********

डोळे पाहत नव्हते 

मन जाणत नव्हते 

दत्त डोळ्यातून या

मनी उतरत होते 

दत्त कळल्या वाचून 

गुण ऐकल्या वाचून 

प्रेम मनात माझ्या 

उगा दाटलेले होते 

दत्त उभा भिंतीवर 

बाल्य बहरत होते 

क्षण क्षण वेडावून 

भक्ती आकारत होते 

दत्त स्वप्नात येऊन 

गेले किंचित भेटून 

वय नादान लहान 

सारे विसरत होते 

खेळ इतका वाढला 

दत्त विसर पडला 

स्वामी साईचा रूपाने 

मज सांभाळत होते

गेलो वाहत वाहत 

दूरवरच्या वाटेने 

अंती थांबलो तेथेच

दत्त प्रभू उभे होते 

दत्ता मी न निवडले 

देवे मज स्वीकारले

कृपा असीम अपार 

विक्रांत बाहुले होते

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

ऋतू

ऋतू 

*****

ऋतू कोरडा तो जाता 

मेघ ओशाळे सावळा 

पान रुसत एकेक  

झाली मातीवर गोळा 

हाती असते कुणाच्या 

इथे रुजणे फळणे 

पाणी ओघळते डोळा 

व्यर्थ हसणे रडणे 

पुढे असेल-नसेल 

जन्म पाहिला तो कुणी 

लाख सुचतात ओळी 

परी होत नाही गाणी

दिसे भिजलेले स्वप्न 

कधी पहाट वार्‍याने 

पण उघडता डोळे 

जग तेच सुने सुने 

दुःख साकळून गाठ 

मनी होय काळी-निळी 

तुझे प्रेम आहे दत्ता 

माझी दवा सर्वकाळी 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

साधू भेटी

साधू भेटी

*******

थोर या जगती

किती ऋषीमुनी

देवाला पाहुनी 

पूर्ण झाले ॥१

परी तयांची ती 

पडेनाची गाठी 

मिटेनाच‌ भ्रांती 

जीवनाची ॥२

भेटून कधी ते 

नच रे भेटती 

उदास वागती 

जगण्यात ॥३

कधी पोहोचणे 

देहा न घडते 

काय आड येते 

कुणा ठाव ॥४

विक्रांत दत्ताला 

मागतो मागणे 

घडू दे भेटणे 

तया सवे ॥५

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

आधार

आधार

******

फुटक्या नावेस किनार्‍याची आस

तैसा जगण्यातदत्ता तुझा ध्यास

लागता लागता परी कधी थडी 

वाढतो प्रवाह जातो देशोधडी 

काय दैव  करे अशी काही कृती 

पाप फळून वा होय ताटातूटी

कळे ना मजला काय हे फेडणे

तरता तरता संसारी बुडणे 

बुडता बुडता पुन्हा देई हाक

येवून कृपाळा मजलागी राख 

कोमल कृपाळू देई तुझा हात 

नकोस विसरू विक्रांता हे नाथ

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ 

बासरी

बासरी

*****

दूर कुठेतरी 

वाजते बासरी 

मनात साजरी 

मुर्त तुझी ॥

तुझे मंद हसणे 

तुझे मृदू बोलणे 

डोळ्यात पाहणे 

खोलवर ॥

तव आठवांची 

मालिका क्षणात

वाहते डोळ्यात

पुन:पुन्हा ॥

तव खांद्यावर 

ठेवुनिया मान

हरवून भान 

जाते जणू ॥

कधी गमे मज 

बासरी मी होते

अन सुरावते 

तव ओठी ॥

होते तो चंद्रमा 

शुभ्र पौर्णिमेचा

तुझिया रुपाचा 

दर्पणची ॥

होते वा यमुना 

खळाळती मंद 

कणोकणी धुंद 

उसळती ॥

हरवते कृष्णा 

माझे राधापण 

जगते होवून

कृष्णमय ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘