शनिवार, ८ मे, २०२१

कट्यार

कट्यार
******:

बांधुनिया कटी
बहु मिरवावे 
प्रसंगी वधावे 
अरी उर ॥

शयनी भोजनी 
विना ताटातुटी 
घडावी ती प्रीती 
ऐसे वाटे ॥

परी म्यानासह
तुज मांडलेले 
दिवाणी ठेविले 
सजवून ॥

कलाकुसरीने 
सूक्ष्म घडविले 
वाहव्वाचे झाले 
क्षेत्र जणूं ॥

रहा शोभेचीच
अस्पर्श रक्त तू 
विसर शस्त्र तू 
आहेस हे ॥

तर मग जन्म 
कशाला कट्यारी 
स्मृतीचिन्हांपरी 
मिरवाया ?॥

अवेळीच जन्म 
अकर्मीच कर्म
हरवून धर्म
जगणे हे॥

देई सोपवून 
ऐश्या कुण्या हाती 
न हो धुळ माती 
गंजुनिया ॥

आत्मरक्षणाला
वधाया रिपूला 
सज्ज हो कटिला 
भगिनींच्या॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘

शुक्रवार, ७ मे, २०२१

विनाकारण

एक विनाकारण कविता 
. . 
विनाकारण प्रेम होते 
ऐकले होते 
अन कुठे कुठे  वाचले होते 
तसे तर आम्हीही 
विनाकारण प्रेम केले 
विनाकारण शब्द खर्चीले 
पायावरती प्राण वाहिले 
पण तरीही कुणीही कुणीही 
विनाकारण आम्हा न पाहिले 
प्रेम घडते हृदय जडते 
नच का कधी केले जाते 
हे ही आम्हा ठाऊक होते 
ऐकुन वाचून कुठेतरी ते
पुढे विनाकारण खूप भटकलो 
अन् लग्न करूनी पुरे म्हणालो 
काही कारणे झाला संसार 
भाजी मिरची धान्य बाजार 
मुले जन्मली ती वाढविली 
शक्ती मतीने सुजाण केली 
आणिक संसार तेल मिठाचा 
जग राहटीचा केला साचा 
पण जे होते 
विनाकारण . .

विनाकारण 
मनात अजून 
अगदी अगदी 
विनाकारण,. . .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘

वाट पाहीली



वाट पाहीली
*********

वाट तुझी पाहिली रे
डोळ्यात प्राण आणूनी
तारका विझूनी गेल्या
शोकात अश्मी होवूनी

भिजलेले शब्द माझे 
चिंब भिजल्या प्रार्थना 
मागण्याची लाज वाटे 
आता झिजल्या शब्दांना

पुरी झाली दत्ता आता 
तीच तडफड उरी 
पुन: पुन्हा दुःख ओझे
का रे देतोस या शिरी

चालण्याचा सोस नको
मखमली वाटेवरी 
काय मज देणे-घेणे
तुजविन आग सारी

प्रार्थना हा देह झाला 
याचना हा श्वास आता 
जगण्याच्या नाटकात 
नको ठेवूस विक्रांता


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘

गुरुवार, ६ मे, २०२१

शब्द



शब्द 
*********
धारदार शब्द जाती 
काळजाच्या आरपार 
रुततात तया कळे 
अवमानी काय मार 

मृदू मंद सांत्वनाचे 
शब्द देती मनाधार 
प्रिय ऋजु भावनांचे 
तरंगची जयावर 

गोड बोबड शब्दांनी
आनंदते घरदार
सौख्य असे स्वर्गीचे हे 
ओघळते अलवार 

लाडेलाडे शब्द काही 
नेती उंच झुल्यावर 
मोरपीस ह्रदयात 
जणू काही हळुवार 

शब्द कधी जाळणारे 
मनी सुड पेरणारे
जन्म सारा स्वाहाकार 
येवुनिया करणरे

तेच शब्द बाराखडी
तिच जीभ त्याच ओठी
बदलता मनोभुमी
जग सारे बदलती

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘

गाढव

-----------
गाढव
******

गाढवा घरी 
गाढव जमले
गाढव कोण 
ते शोधू लागले .॥
एक म्हणाले 
कायदा गाढव 
नाही रे मिडीया 
दुसरे  वदले ॥
टोपीला बोट 
त्रयाने दाविले 
कुणी कामाला 
फुकट जुंमले ॥
वाद जाहाला 
गोंधळ उडाला 
लाथा लाथांचा 
पावुस पडला ॥
एक शहाणा 
तो कुठुन आला 
आणिक तया 
सांगु हे लागला ॥
तुम्ही सगळे 
गाढव जमले 
दुगाण्या खावून 
नाकाड फुटले ॥ 
आणि गाढवा
गाढव मिळाले
डोईस त्याच्या 
लेबल लागले ॥
विक्रांत आता 
बहू पस्तावतो 
लेबल माथा 
लाजे मिरवितो॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘




बुधवार, ५ मे, २०२१

प्रार्थना

प्रार्थना
*****::

हरवले साथी 
जीवलग किती 
महामारी हाती 
अवधूता ॥

कुणाचे प्रारब्ध 
काय होते दत्ता 
मिटू गेल्या गाथा 
अर्ध्यातच ॥

स्वप्नांचे तुकडे 
किती विखुरले 
मांडव तुटले 
सुमनांचे ॥

कसला हा खेळ 
शापित ही वेळ 
उरी घालमेल 
चाललेली ॥

कुणी का उठावे 
रंगल्या डावात
आपल्या घरात 
नाही व्हावे ॥

चुकल्या माकल्या 
तुझ्या लेकरांना 
तारी दयाघना 
कृपाळूवा ॥

विक्रांत अज्ञानी 
पाप पुण्याविना 
करितो प्रार्थना 
तुझ्यापायी ॥

थोपवा आवरा 
मरणाचा वारा 
विषाला उतारा 
द्यावा देवा ॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘

मंगळवार, ४ मे, २०२१

गुरूमाय


गुरु माय 
*******
तुझ्या कृपेविन
सरतात दिन 
पेटलेले प्राण 
अहोरात्र ॥

जन्माच्या गर्दीत 
हरवले पथ 
खिळल्या ओझ्यात
श्वास जड ॥

तुझी प्रेम उब
डोळ्यात भरून
रहावे पडून
कोनाड्यात ॥

याहून अधिक
काही ना मागणं 
नको देणं-घेणं
संसाराचे ॥

फाटलेले पंख 
तुटलेले पाय 
पतंगा न भय
मरणाचे ॥

जाणतो विक्रांत
हाती नच काही 
गुरुकृपा होई
तेव्हा होई ॥

तोवरी माउली
साहे गे आकांत 
भुक या पोटात 
दर्शनाची ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...