माझिया दातारा

माझिया दातारा
****
माझिया दातारा
काय मी मागावे
काय ते बोलावे
धजुनिया

येता तो समोर
वाचा होते बंद
मन होते धुंद
मोहुनिया

मनी ठरविले
मनी मावळते
मन न राहते
काही केल्या

हरवे तयात
वृत्तीची लहर
विरते अंतर
भारावले

उरते एकली
विश्व हरपली
आनंद बाहुली
होऊनिया

विक्रांत दत्ताची
होऊन सावली
जगी मिरवली
कौतुकाने


© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

माऊलीची आस

माऊलीची आस
 ************
मागतो दत्ताला 
दत्ताचे मागणे 
काय असे उणे 
सांगा तुम्ही 

भक्त अंतरंगी 
तुम्ही संतजन 
कारणा कारण 
जाणकार 

अमृत सागरी 
अमृत प्राशने  
हे चि तो करणे 
असे ना हो 

तया कृपेसाठी 
एका थेंबासाठी 
व्हावी आटाआटी 
जीवनाची 

सृष्टीचे देखावे 
देखवे न डोळा 
समृद्धीचा मळा
रुचेचि ना

बालकांच्या दृष्टी 
माऊलीची आस
खेळणी भकास
वाटे तेव्हा 

तैसा हा विक्रांत 
पाहतोय वाट 
घेऊन डोळ्यात 
तृष्णा तुझी

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

***

विचित्र तह

विचित्र तह
******:**
जया वैर केले
तेची दोस्त झाले
अध्यात्म तयाला
पुरते कळाले ॥
कसे वचन ते
त्यांचे बदलले
बहू प्रेम खुर्ची
पाहताच झाले ॥
बुडाला विचार
बुडाला आचार
सत्तेच्या सुखात
मन मुग्धावले ॥
देई बा परत
मज माझी पत
येऊ नको पुन्हा
माझिया दारात ॥
कशी गर्जनाही
बंदीवान झाली
बाप ह्रदयात
मान घाले खाली ॥
नच कळे आम्हां
काही कुटनीती
आम्ही सैनिक हो
प्रीत झेंड्या प्रती ॥
बरा नव्हे तह
असला विचित्र
वाघ शेळीचे का
होते कधी मैत्र ॥
तुम्हा प्रती प्रीती
म्हणून या ओठी
शब्द काही येती
उदास बहू ती ॥
साहेब तुमची
बहू याद येती
तुम्ही शिकवली
जागे बंड वृत्ती ॥
म्हणूनी मागतो
स्मरुनिया दान
नको लाचारी ती
बळ द्या हो हाती ॥

****
 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com

अक्षरांचा धनी

अक्षरांचा धनी
 **********
अक्षरांचा धनी
करूनिया मला
असशी लपला
माये आड

तरी दत्ता सारे
टाक हे घेऊन
पाषाण करून
ठेवी मज

मानतो हे शब्द
तुझीच मी कृपा
अडविती रुपा
काय पण ?

सुटू देत दत्ता
मैलाच्या या खुणा
मुक्काम ठिकाणा
दावी मज

जाहला सोहळा
नाद वर्णातला
जीव न निवाला
परी माझा

मौनाच्या रांजणी
मिटो खळखळ
शांतीचा नितळ
डोह करी

विक्रांत शून्याच्या
बसला पायरी
प्रवेश अंतरी
देई दत्ता



© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in
***

मिळताच घर तुला

मिळताच घर तुला
***************

मिळताच घर तुला
जीव माझा सुखावला
तसा तर आहेस तू
अनिकेत मिरवला ॥
मिळताच घर तुला
दूर कोणी दुखावला
पण तोही आपुलाच
नकळत दुरावला ॥
नाही कसे म्हणून प्रिय
खंत तर होती मनी
न्याय झाला वास्तवाचा
दुःखी नच व्हावे कुणी ॥
जिंकण्यात गर्व नाही
हरण्यात क्षोभ किंवा
मैत्र माणसांचे श्रेष्ठ
दुजाभाव दूर व्हावा ॥
त्यांचे माझे काय इथे
जन्म याच मातीतला
कुणी काय कधी केले
भूतकाळ जुना झाला ॥
अनंतात वाटा अशा
समांतर जाऊ देत
निराकार आकार हे
सारे भेद मिटू देत ॥


****
 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com

पाहू नको दोष

 पाहू नको दोष
**
पाहू नको दोष 
माझे दया घना 
अंत तो तयांना 
नाही मुळी 

जैसे विश्वरूप 
तुझे पाहताना 
भोवळ अर्जुना 
आली असे 

परी तयामध्ये 
एकच तो गुण
तुजला शरण 
आलो आहे 

एकच तो थेंब
जैसा अमृताचा 
सकळ व्यथांचा 
नाश करी 

एकच किरण
करीतो संहार 
तमाचा सकळ 
प्रवेशिता 

जरी झालो दत्ता
बळे तुझा दास
पुरवावी आस 
माझी आता 

हरवी न्यूनत्व 
देई पावनत्व 
जैसे पावकत्व 
हुताशनी 

कृपेचीच ध्वजा 
मग हा विक्रांत 
राही मिरवत 
जगा माझी


© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

महद भाग्य

महद भाग्य

************

म्हणतो मी माझे 
जयाला हे दत्ता 
दिलेस तू हाता 
ठाव असे 

लायकी वाचून 
ओघळले सुख 
भागविली भूक 
वेळेवरी

अहो घरदार 
गुणांची लेकर 
समाधान सार
तुझे कृपे 

तुचि ती दिलीस  
काळजात कळ 
भक्तीचे वादळ 
छातीमध्ये 

तेही एका भाग्य 
महद सुखाचे
फळची पुण्याचे 
जणू काही 

विक्रांत कृतज्ञ 
सदा तव पदी 
करे प्रीती स्तुती 
यथा मती

 © डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in