तुला पाहताच

तुला पाहताच

तुला पाहताच सखी
माझे मी पण सरते
व्यापून माझे अस्तित्व
फक्त तूच ती उरते

तुला डोळ्यात साठवू
जरी म्हणतो कितीदा 
परी माझे पाहणे तू
होऊन जातेस सदा

तुझे हसणे बोलणे
मोहफुली मोहरणे
देहातल्या कणाेकणी
उमलतात सुमने

तू हसता खेळाळून
ये चांदणे ओघळून
स्वर कंपणी देहाची
जाते सतार होऊन

धवल शुभ्र पौर्णिमा
तुझे  भोवतीअसणे
स्पर्श देही रुजणारे
कोजागिरीचे चांदणे



डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

चकरा

चकरा

मार मारून चकरा 
गीत पायात सजेना
तुझे प्रकाशाचे दान
माझ्या प्राणांत गुंजेना 

काया पडू दे तुटून 
मन जाऊ दे भंगून 
उगा वाहिलेले ओझे  
क्षणी जाऊ दे संपून

उगा चालला आक्रोश 
पडे काळजात शोष 
नको होऊ रे पाषाण
घडो संजीवन स्पर्श 

तुझी ऐकयली कीर्ती 
आशा धरियेली मोठी 
परी निघालो माघारी 
बहू होऊनी हिंपुटी 


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
http://kavitesathikavita.blogspot.in

आभाळ भरू येतांना

आभाळ भरू येतांना
************

आभाळ भरू येतांना
मन ओले चिंब होते
मृदू थेंब झेलतांना
स्पर्शात कुणी झरते

ती गंधित ओली माती
श्वासांत आभाळ होते
नि थेंब टपोरे भाली
जगण्याचे गाणे गाते

ती आली तशी तेव्हा
विजेचे पैंजन लेऊन
मी स्तिमित वृक्ष झालो
डोळ्यात तिला झेलून

तो आर्द्र शीतल वारा
प्राणात पाखरू झाला
श्वासात वादळ माझ्या
आजन्म देऊनही गेला

ती गाता गीत झऱ्याचे
जीवन कोंडे सुटले
तीरावर सुमनांचे
दोन्ही मळे बहरले


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

निरर्थक चर्चा

निरर्थक चर्चा

मुंगीला डोंगर ।मातीचा ढेकूळ।
अवघे ठिसूळ ।मोजमाप||१ ||
ओहळा सागर ।नदीचा आकार ।
ज्ञानाचा वावर ।बोटे तीन ||२||
शहाणे ठेवती ।तोंडावर बोट ।
वेड्यांच्या बोभाट ।मैल भर ||3 ||
महेश कापडी ।जया पथावर ।
तेथला व्यापार ।पुसु नको ||४||
विक्रांते सोडला ।दत्तावर भार।
ओठी आले चार ।खुळे बोल ||५||


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

मैत्री

मैत्री
****
निखळ निरपेक्ष मैत्री
सहज फुललेले कुसुम असते
त्यांचे उमलणे जेवढे अपेक्षित असते
तेवढेच अनपेक्षितही असते
ते कुठल्या फांदीवर केव्हा उमलावे
कुठल्या वेलीवर कधी लहरावे
याचे काहीच बंधन नसते
त्याला झाड वेल झुडूपाशी कर्तव्य नसते
त्याचे ते फुलणे हीच  त्यांची
समग्रता असते
ते फूल किती काळ टिकावे
ते गंधहीन असावे
की सुगंधीत असावे
मोहक रंगाने नटलेले असावे
की साधे शुभ्रधवल असावे
याही गोष्टी निरर्थक असतात
अशा मैत्रीचे अवतरण मनात होणे
हे मुदितेचे पायाभरण असते
किंबहुना जीवनाचे श्रेष्ठ वरदान असते

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http ://kavitesathikavita.blogspot.in

मी सुद्धा me too

मी सुद्धा (me too )

का होतो साधू ही
तुझ्या सारखा सैताना ?
का तू दडून असतोस
प्रत्येक मनात सैताना ?

त्या तुझ्या वासनेच्या रूपापुढे
ढासळून पडते
मूल्यांचे शिक्षण
विझून जातात
संस्कारांचे निरांजन
कलेचे पुजारी
प्रतिभेचे कलाकार
का होतात विवश अन् नाचतात
तुझा भृकुटीच्या तालावर 

देहात दडलेले वासनांचे
अमोघ अस्त्र वापरणारा 
कुणी वेगळाच असतो का ?
त्रयस्थ असा ?
रे सैताना !

का ती कुबुद्धी
का ती कुघटिका
पिशाच बनून स्वार होते
हिंस्त्र श्वापद गत
अन् जाळून टाकते
विवेकाचे इवलेसे कवाड 
सैताना !

माणूस शेवटी पशूच असतो
नाही का रे सैताना ?
पशूत्त्वाची भूमिका सांडून
वर उठायला
नेमके काय लागते सैताना ?

तू नकोच सांगूस
सांगणारही नाही म्हणा !

अन्यथा बापू बाबा मुनी 
प्रत्येक धर्मातले
नसते असे बदनाम झाले
नाही का रे सैताना !

तू जिंकले आहेत करोडोंना
धुळीस मिळवले आहेस लाखोंना
तसा तू अजिंक्यच आहे म्हणा 

पण काय रे तू असतोस का
फक्त पुरुषांच्याच देहात
टेस्टेस्टेरॉनच्या पाझरात
बेमालून मिसळत ?

माद्यांच्या कळपात
मृग नर होण्यासाठी
त्याला उसकावत
सत्ता मालकी अन् उपभोग
घेण्यासाठी प्रवृत्त करत 
आपली संतान वाढवण्याची
अभिलाषा वाढवत
का हे फक़्त तिथेच असते
सहजपणे उपलब्ध
म्हणूनच
नाही का  रे सैताना ?

अन मला तर भीती वाटते की
कदाचित मीसुद्धा असेन
तुझ्या यादीत
कुठे तरी पडलेला कोपऱ्यात
अन् तुला कधीच दिसू नये
माझा नंबर कधीच लागू नये
म्हणून असतो
स्वतःला लपवत प्रार्थना करत
पण उरी धपापत
हेही तेवढेच खरं आहे सैताना  !!


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

दत्त अंगणी

दत्त अंगणी
********

मुंगीच्या पदी मी
चाले हळू हळू
प्रभू तू दयाळू
चालविता 

तमा ती कसली
नसे रे मजला
देवा तू वाटेला
सदा ठेवी

चालतांना पथी
सांभाळ करिसी
दानापाणी देशी
जागोजागी

खुंटताच मार्ग
झुळूक होवून 
नेशी उचलून
सुखरूप

विक्रांत चालतो
दत्ताचे अंगणी
जन्मांचे घेऊनी
पुण्य गाठी


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in