सहकार

सहकार

सहकार म्हणजे भ्रष्टाचार
असाच अर्थ आता
रूढ होत आहे
सहकार म्हटले की
वाटते गाढवं
गुऱ्हाळवर
मजेत गुळ खात आहे

कुणी  जेव्हा म्हणते
आम्ही सहकार करू
ओळखायचे हा तर
साला असणार
गल्ला भरू,

सरकार अन सहकार
किती सारखे दिसतात
दोन जुळे भाऊ जसे
पक्के चोर जसे वाटतात

सहकारी बँका
साखर कारखाने
गृह निर्माण संस्था
इथे काय घडते
हे सगळेच जाणतात
तेल लावलेले पैलवान
का कधी कुणाच्या
हातात सापडतात

इतका सुंदर शब्द
अन इतका सुंदर अर्थ
क्वचितच कधी कुठे
असा बदनाम झाला असेल
डबक्यातील इंद्रधनुष्य 
प्रतिमा चिखलात 
माखली असेल

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

वाटणी

वाटणी
*****
जेंव्हा रक्त भांडते 
रक्ता सोबत
तेंव्हा रक्ताच्या थेंबाथेंबातून 
वाहणारे नाते असते 
फक्त हळहळत  
खोल तडफडत

कुठल्यातरी  समर्थ 
हातांनी  लावलेल्या
अन वाढवलेल्या
त्या वटवृक्षाचे 
तुकडे पडतांना पाहून 
येते कणव दाटून 
त्या व्यर्थ जाणार्‍या 
कर्तृत्वासाठी मनातून 

फांदी फांदीस्तव
होतात खलबतं
डहाळी डहाळीसाठी 
ते करतात  युद्ध
कलहाच्या या आगीत
सरते पुंजी कष्टाची 
अन जातात वाया 
किती एक वर्ष आयुष्याची  

तुटणार्‍या प्रत्येक
फांदी सोबत
मेलेल्या नात्यांची
प्रेत असतात जळत
आपल्या कोवळ्या 
हिरवाई सकट


अधिकाधिक तुकड्यासाठी
लढणाऱ्या कावळ्यागत
अधिकाधिक लचक्यांसाठी
गुरगुरणाऱ्या लांडग्यागत
सारे नातलग होतात जणू 
सांबाच्या पोटी जन्मलेल्या 
मुसळागत 

फुलणाऱ्या फळणाऱ्या
अन् विस्तारणार्‍या
प्रत्येक झाडाचे
हेच का असते प्राक्तन ?
खरेच नाही कळत 


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

अवघे दत्त

अवघे दत्त

हे तन दत्ताचे
हे मन दत्तांचे
जगणे दत्ताचे
कार्य जणू ॥

हे श्वास दत्तांचे
हे भास दत्ताचे
करणे दत्ताचे
गुह्य जणू ॥

हे घर दत्ताचे
हे दार दत्ताचे
असणे दत्ताचे
प्रेम जणू ॥

हे गीत दत्ताचे
संगीत दत्ताचे
स्फुरणे दत्ताचे
साह्य जणू ॥

विक्रांत दत्ताचा
सेवक जन्माचा
मागतो कृपेचा
क्षण अणु


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

घर नावाचे बिळ

घर नावाचे बिळ
**********

म्हटले तर ते
तिचे घर होते
जगापासून बचावाचे
एक सुरक्षित बिळ होते

आत आत खोलवर
अंधाराचे राज्य होते
गटारांची ओल अन
व घाणीचे साम्राज्य होते
झाडांची मुळे होती
रोज धडपडणे होते
किड्या मुंग्यांचे चावे
तर पाचवीला पुजले होते

पण तरीही
ते तिचे घर होते
रात्रभर लपायाचे
घट्ट दार बंद होते

ट्रेनच्या जाण्याने
हादरणे होते
बसच्या ब्रेकने
दणाणणे होते
कोसळण्याचे खाली कधी
जरी उरी भय होते
तरी ते सारे तिला
स्वीकार्य होते
कारण शहराच्या
या जंगलाचे
कायदे तिला माहित होते
उघड्यावर शिकार होणे
रोज रोज घडत . .
दिसत होते

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

एकपणे एक

एकपणे एक
********

मिटुनि तुझ्यात
व्हावे तदाकार
सरूनि आकार
देहाचा या ॥

उरू नये माझे
वेगळे ते काही
नुरावे रे तूही
माझ्या सवे ॥

एकपणे एक
दुरावा सारून
कळणे होऊन
अवघेच ॥

मोडुनिया साऱ्या
जगाच्या वल्गना
सारूनियां स्वप्ना
कालातील ॥

असे उगेपण
तुझ्या माझ्यातले
विश्व मावळले
होवो आता ॥

विक्रांत पाहूणा
मेघुटा मृगाचा
तुझिया मातीचा
अंश होवो ॥

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

ते एक पत्र

ते एक पत्र

नाव गाव नसलेले
ते एक पत्र होते
वेडेपण भरलेले
जणू धाडस होते

शब्दोशब्दी भरले
खरे खुळेपण होते
अनामिक भावनेचे
धुंद उदंड बंड होते

पत्र नव्हतेच जणू ते
सर्वस्व पणाला होते
नावगाव नसूनही
स्पष्ट साक्षीदार होते

जर घेणारे हात
विस्तवाचे असते
तर विनाशाच्या दारी
जीवन उभे होते

त्याचा अव्हेर करणे
केवळ अक्षम्य होते
स्वीकारणेही परंतु
एक प्रश्नचिन्ह होते

भावनांचा जय झाला
नि नाते जुळून आले
नावगाव नव्हते तयास
शब्दातीत काही घडले


डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

नाटक

नाटक
****

सरले नाटक पट पडला
मुखावरचा  रंग पुसला  

जाय आता तू तुझिया घरी
मौज मजा ही सरली सारी

थोडे उथळ होते भडक
त्याने काय तो पडतो फरक

तीनच तास काहीच मास
म्हटला तर साराच भास

थोडा उन्माद उत्तेजना ही
घडले मग रडणे काही

दोषारोपही होवून गेले
पदरी कुण्या काही पडले

आता उद्याला नवा खेळ नि
सवंगडीही नवीन कुणी

नवे असे रे काय ते त्यात
खेळ चालतो रोज  पिटात

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in