मुखवटे

    

आता कुणीही
माझी वाट कधीच
पाहत नाही

म्हणती ज्ञानी  
कुणी कुणाचे नाही
या जगतात

व्हावे स्वागत
प्रेमळ उबदार

हवेहवेसे

  
आणि मिळावे   
गरम घास दोन
भूक लागता

त्यापण आता       

दुर्मिळ वाटतात

गोष्टी अवघ्या

प्रेम मिटले

क्षणभर जुळले

बंध तुटले

दु:ख रुमाली
भिजल्या वाचून 
गेले फाटून

होते बहाणे
ते तुटणे खेचणे

प्रेम नव्हते    
 

आता फालतू  

दुनियेस्तव या हे  

खोटे जगणे

अन संसारी

उगाच मिरविणे

ते मुखवटे  

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

... अन्नपूर्णा ...

अगदी सहजतेन

जेव्हा कुणी देते फेकून

तयार सुंदर अन्न

मुले खात नाही म्हणून

वा जास्त झाले म्हणून

माझ्या अंगावर येतो शहारा

अस्वस्थ होते मन

कुपोषितांच्या झुंडी

धावतात मनातून

आक्रंदत बुभूक्षितागत

मोठमोठ्याने ओरडत

अन्न अन्न अन्न

संस्कारात जपलेली

अन्नपूर्णा अन

भेदरून उभी असते

कचराकुंडीचा काठ

घट्ट हातात धरून

   

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

राज्य वाढले की

राज्य वाढले की राजे वाढतात

मंत्री वाढतात संत्री वाढतात

एक सिंहासन पिढ्यान पिढ्याचे

काही घराणी सुरु होतात

जुन्या राजाचे चमचे पळतात

पित्ते हरवतात खंडणी घालवतात

एक भाकर सुवर्ण लखलखीत

चटकन अर्धी करून टाकतात

चार वेसकर सरदार होतात

दहा लॉटऱ्या नव्या लागतात

पण लोकांचे काय होते

पत्यावरचे राज्य बदलते

चार दिवस ते खुळ्यागत

गुलाल झेंडे मिरवत राहतात

नंतर मात्र तोच बाजार

तोच माल तीच येरझार

तेच शेत तीच बियाणं

नांगर शेत तेच खुरपण

तीच नोकरी पोटापुरती

रात्र काढणे बाजेवरती 

**** **** **** **

वाढोत राज्य तुकडे पडोत

घर कुणाचे वाडे भरोत

पण माणसास या इथ

दोनवेळचा घास मिळू देत 

 

विक्रांत प्रभाकर

http://kavitesathikavita.blogspot.in/