रविवार, २२ फेब्रुवारी, २०१५

लिहिले ते




लिहिले ते सारे जुने 
नवे आता काही नाही .
लिहिणारा लिहतसे
पण तोच आता नाही

सांभाळून घेतलेसे
धन्यवाद म्हणतसे 
तुमचेच होते सारे 
नाव खाली लिहतसे 

पुन्हा काही फुटतील 
नवनवे धुमारेही
अन फळ फुलांसाठी 
खग गण येतीलही 

माझे होते उगा काही 
कोमेजून जाईलही 
जीवनाचे हुंकार ते 
अरे बाकी काही नाही

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे




कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कोरलेले

कोरलेले लिहले मनात काही पुसता सहज येते ह्र्दयात कोरलेले मिटता कधी न येते  असतेच विश्व छोटे  अदृष्य कधी कधी ते  आकाश चांदण्याचे ह...